Міхаіл Уладзіміравіч Фішман (род. 3 снежня 1972 года, Масква) — расійскі і . Вядучы аўтарскай праграмы «И так далее» на тэлеканале «» з 2012 года.
Галоўны рэдактар рускай версіі часопіса «»(2008—2010), анлайн-газеты «Cityboom» (2013—2014) і выдання (2015—2017). Калумніст «Forbes» (2009—2011) і сайта (2013—2018), спецыяльны карэспандэнт групы WELT у Расіі і краінах СНД (2010—2011), газеты «» (2010—2012).
Біяграфія Нарадзіліся ў Маскве, унук біяфізіка , пляменнік кінарэжысёра Дружественный бутик.
У 1995 годзе скончыў філалагічны факультэт Маскоўскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Ламаносава.
Супрацоўнічаў з радыё «Эхо Москвы» і газетай «Коммерсантъ». Пазней супрацоўнічаў з такімі выданнямі, як «», «Русский телеграф», часопіс «Интернет». З 2000 года пісаў артыкулы для інтэрнэт-выдання «» (спыніў супрацоўніцтва з ім у 2008 годзе).
З 1998 года па 2003 год быў журналістам, аглядальнікам і рэдактарам інтэрнэт-выданняў «» і «».
У 2004 годзе стаў палітычным аглядальнікам толькі што створанай рускамоўнай версіі часопіса «Newsweek». Затым стаў намеснікам яго шэф-рэдактара . Пасля перапынку ў студзені — лістападзе 2006 года (калі Фішман быў спецыяльным карэспандэнтам Выдавецкага дома «»), зноў стаў працаваць у «Newsweek», з красавіка 2007 года стаў там рэдактарам аддзела палітыкі.
Прымаў удзел у акцыі «Марш нязгодных» вясной 2007 года.
У верасні 2008 года, пасля сыходу з пасады галоўнага рэдактара выдання Кірыла Вішняпольскага, Міхаіл Фішман стаў галоўным рэдактарам часопісаМихаил Фишман — рулевой «Русского Newsweek» (3 сентября 2008). Займаў гэтую пасаду да кастрычніка 2010 года, калі ЗАТ « Аксель Шпрингер Раша» (даччыная кампанія нямецкага медыяхолдынга «Axel Springer AG») скасавала Ліцэнзійны дагавор з "Newsweek"і спыніла выпуск рускай версіі часопіса «па эканамічных прычынах». Апошні «Рускі Newsweek» пад нумарам 310 выйшаў 18 кастрычніка 2010 года.
15 і 22 сакавіка 2010 года на відэахостынгу YouTube з’явіліся ролікі, якія паказваюць, у прыватнасці, чалавека, падобнага на Фішмана. У першым роліку ён разам з і нібыта спрабаваў даць хабар супрацоўнікам ДІБДР, а ў другім ужываў наркотыкі ў асяроддзі двух напаўголых дзяўчат. 24 сакавіка 2010 года за Фішмана заступіліся вядучыя расійскія СМІ і Саюз журналістаў Масквы. Сам журналіст заявіў, што гэта было часткай «спецаперацыі», заказчыкі якой ставілі мэтай змяніць рэдакцыйную палітыку часопіса «».
У 2013 годзе стаў галоўным рэдактарам гарадской онлайн-газеты пра Маскву — Cityboom. Праект Cityboom зачыніўся ў ліпені 2014 года.
З восені 2015 па чэрвень 2017 года Фішман займаў пасаду галоўнага рэдактара англамоўнага выдання .
У 2015—2017 гадах прадстаўляў тэлеканал «Дождж» у штогоднай праграме «». Вядучы штотыднёвай аўтарскай пятнічнай праграмы «И так далее с Михаилом Фишманом» на тым жа канале з 13 мая 2012 года.
Пасля ўварвання Расіі на Украіну, блакіроўкі сайта «Дажджу» і прыпынення вяшчання, у сакавіку 2022 года, як і большасць журналістаў тэлеканала, з’ехаў з Расіі. З красавіка 2022 года выпускаў праграму «Итоги недели с Михаилом Фишманом» на YouTube пасля аднаўлення вяшчання канала з Латвіі ў ліпені 2022 года — на «Дажджы».
9 снежня 2022 года Мінюстам РФ унесены ў Адзіны рэестр замежных агентаў.
Асабістае жыццё Быў жанаты. Ёсць двое дзяцей ад першага шлюбу.
Грамадзянская жонка — журналістка (нар. 1978). Дачка — Кацярына (нар. 2018).
Сур’ёзна захапляецца вялікім тэнісам, прымае ўдзел у аматарскіх і змешаных турнірах. Займаўся некаторы час у дзяцінстве ў юнацкай секцыі, аднак захапіўся спортам ужо будучы дарослым.
Узнагароды і прэміі
Лаўрэат прэміі Фонду Пола Хлебнікава «За перавагу ў журналістыцы» (2008). Лаўрэат прэміі «Редколлегия» за працу над перадачай «И так далее»(2023).
Кнігі