Элізэ Аўн (, сапраўднае імя Elisa Raup, , Пікарэйну — , ) — эстонская паэтэса і пісьменніца, адна з найвыдатнейшых пісьменніц канца 19-га стагоддзя, прадстаўніца эстонскай пострамантычнай паэзіі.
Біяграфія Правяла дзяцінства ў невялікім маёнтку Уліціна, які яе бацькі арандавалі ў Сетамаа (культурна вядомы рэгіён на паўднёвы захад ад Чудскога возера, падзеленага Эстоніяй і Расіяй). З-за адсутнасці школ у гэтым раёне першапачаткова яна атрымала прыватнае навучанне; у 1882 годзе скончыла Рапшынскае жаночае прыходскае вучылішча ў вёсцы Лакута.
Працавала ў 1890-я гады, некаторы час жыла ў доме свайго брата ў вёсцы Вітыкверэ, потым у Рызе, Кранштаце, Валзе і Пярну. Працавала ў рэдакцыі часопіса «Linda». У 1902 годзе стала кіраўніком Агенцтва хрысціянскай народнай літаратуры ў Таліне.
У 1903 годзе выйшла замуж. Жыла з сям’ёй у Сімбірску (Расія) і Валзе, дзе працаваў муж. У 1911 годзе яна вярнулася ў Талін, дзе і памерла ў 1932 годзе.
Творчасць Першыя вершы Элізэ Аўн з’явіліся ў друку ў 1885 годзе пад псеўданімам «Эстонская дзяўчына з зямлі Сета». З 1880-х па 1890-я гады каля 200 яе вершаў было апублікавана ў газетах і часопісах, якія ў той час рэгулярна друкавалі вершы. Яе першы зборнік «Kibuvitsa õied» (Ружовая ружа), быў апублікаваны ў 1888 годзе, а неўзабаве за ім — «Лясныя птушкі і лясныя кветкі» (1890). Першыя тры кнігі былі асабліва добра прынятыя, і да 1890 г. Аўн стала шырока вядомая як паэтэса. Аднак пасля замужжа яна практычна перастала пісаць вершы. Крыніцы
Катэгорыя:Паэтэсы Эстоніі