Анцкі саюз — ваенна-палітычнае славянскае або заходнебалцкае правадырскае аб’яднанне антаў, існаваўшае з IV ст. да пачатку VII ст. (602 год). Распалася з-за ўваргнення Аварскага каганата.
Утваран пасля краху Імперыі гунаў, у якую ўваходзілі славянскія плямёны і сарматы. Племянны саюз антаў уключыў некалькі племянных груп, вядомых з твораў Кансанціна Парфінароднага — улічы, ціверцы, паляне, драўляне, севяранеМ. Брайчевський // «Хозарія і Русь».
Асноўная частка антцкага насельніцтва рассялілася ў Паўночным Прычарнамор’і, на будучых тэрыторыях Кіеўшчыны, Чарнігаўшчыны і Палесся. Племянное дзяленне, як аснова антскага дзяржаўнага ўтварэння, паўплывала на племянное дзяленне славянскага насельніцтва ў VIII—IX стагоддзях, што, магчыма, стала асновай для фарміравання славянскіх народаў. Таксама аказалі ўплыў на фармаванне балгар і румын«The Making of the Slavs». History and Archaeology of the Lower Danube Region, C. 500—700. Cambridge: Cambridge University Press. 2001.
Уладары Бож — уладар антаў, забіты готамі Азірый — правадыр антаў, змагаўся з аварамі Келагаст — сын Азірыя, разам з братам Мезамірам быў паслом у авараў Мезамір — сын Азірыя, брат Келагаста, забіты аварамі
Крыніцы
Катэгорыя:Старажытныя народы Катэгорыя:Індаеўрапейскія народы Катэгорыя:Позняя Антычнасць Катэгорыя:Гісторыя Расіі