а было падпісана перамір'е паміж Расійскай рэспублікай на чале з бальшавікамі з аднаго боку і Аўстра-Венгерскай імперыяй, Каралеўствам Балгарыя, Германскай імперыяй і Асманскай імперыяй — Цэнтральнымі дзяржавамі — з другога. Перамір'е ўступіла ў сілу праз два дні, а. Па гэтай дамове Расія дэ-факта выйшла з Першай сусветнай вайны, хоць баявыя дзеянні ненадоўга адновяцца да падпісання Брэсцкага міру ў сакавіку 1918 г.

Спыненне агню

Бальшавікі прыйшлі да ўлады пад лозунгам «Хлеба і міру». Ужо а тры расійскія перагаворшчыкі пад белым сцягам перайшлі лінію фронта з Германіяй для арганізацыі перамоў, на якія немцы пагадзіліся. Было прынята рашэнне правесці іх у штабе армій Цэнтральных дзяржаў у Брэст-Літоўску. Часовае пагадненне аб спыненні агню паміж рускімі і немцамі на ўсходнім фронце (расійскі «Заходні фронт») было заключана а. Яно замяняла любыя лакальныя спыненні агню або перамір'і, аб якіх ужо было ўзгоднена, і павінна было дзейнічаць у перыяд з а па а. Паведамленне аб пагадненні было апублікавана ў газеце «Известия» а.

Пагадненне аб спыненні агню з усімі Цэнтральнымі дзяржавамі было падпісана ў Брэст-Літоўску а, на наступны дзень пасля пагаднення з Германіяй. Яно ўступіла ў сілу праз дзень, а, але павінна было скончыцца ў той жа дзень, што і пагадненне ад а. Тэкст гэтага міру быў апублікаваны ў «Известиях» у дзень уступлення ў сілу. У савецкай гістарыяграфіі вяліся спрэчкі наконт таго, ці было ўвогуле падпісана нейкае пагадненне а, а прамая спасылка ў тэксце перамір'я на спыненне агню адхілялася як памылка. Аднак гэтае пагадненне з'яўляецца гістарычным. Пра дэталі пагаднення напісаў у «Известиях» адзін з расійскіх перамоўшчыкаў, Леў Каменеў, а, а нямецкі генерал Макс Гофман апісваў яго ў сваім ваенным дзённіку.

Перамір'е

Перамовы арганізаваў генерал Макс Гофман, начальнік штаба ўсходніх армій. Яго каманда на перамовах была прадстаўлена пяццю немцамі, чатырма аўстра-венграмі (на чале з Каэтанам фон Мэрэем), трыма асманамі (на чале з Зэкі-пашой) і двума балгарамі (на чале з Петарам Ганчавым). Расійскія заклікі да сваіх французскіх, італьянскіх і брытанскіх саюзнікаў далучыцца былі адхілены «злосным каменным маўчаннем». Міністр замежных спраў Леў Троцкі сабраў расійскую дэлегацыю з дваццаці васьмі чалавек. Імі кіраваў Адольф Іофэ, вопытны бальшавік, які вывучаў медыцыну ў Берліне, пры падтрымцы царскага падпалкоўніка ў якасці ваеннага саветніка і вопытных рэвалюцыянераў Каменева і Льва Карахана.

Калі дэлегаты прыбылі ў Брэст-Літоўск, то ўбачылі замест горада счарнелыя руіны — ён быў спалены дашчэнту падчас адступлення расійскай арміі ў 1915 годзе. Службовыя і агульныя памяшканні штаба размяшчаліся ў ацалелай пасля пажару крэпасці, а жыллё — у часовых драўляных будынках, узведзеных у яе дварах. Дэлегацыю вітаў прынц Леапольд Баварскі, малодшы брат караля Баварыі і вярхоўны галоўнакамандуючы ўсходнім фронтам.

Пасля трох дзён перамоў дэлегаты пагадзіліся аб перамір'і на 28 дзён, на працягу якіх, аднак, нямецкія войскі не пакінуць усходні фронт. Адзіным пунктам непагаднення з'яўлялася тое, што інструкцыі для Іофэ заключаліся ў падпісанні агульнага перамір'я для ўсіх ваюючых франтоў, якое Гофман адхіліў, бо, відавочна, не меў такога мандата ад сваіх саюзнікаў. Перамовы былі перапыненыя на тыдзень, Іофэ атрымаў новыя інструкцыі. а было заключана трыццацідзённае перамір'е, якое будзе аўтаматычна працягвацца да трыццаці дзён, пакуль адзін з бакоў не паведаміць аб сваім намеры аднавіць ваенныя дзеянні. У той жа дзень быў падпісаны дадатак да перамір'я. Прадугледжвалася стварэнне ў Петраградзе камісіі для аднаўлення паштовай сістэмы, гандлёвых адносін і перавозкі кніг і газет. Перамоўшчыкі таксама пагадзіліся зноў сабрацца, каб пачаць перамовы аб мірным дагаворы.

10 лютага 1918 г. умовы перамір'я парушыліся. 17 лютага Гофман афіцыйна паведаміў, што ваенныя дзеянні будуць адноўлены 18 лютага. Пачалася апошняя кампанія Усходняга фронту, якая прымусіла бальшавікоў падпісаць Брэсцкі мір.

Зноскі

Бібліяграфія

Катэгорыя:Брэсцкі мір Катэгорыя:Снежань 1917 года Катэгорыя:1917 год у Расіі Катэгорыя:Першая сусветная вайна