Бернгард Кляйн (; 6 сакавіка 1793, Кёльн — 9 верасня 1832, Берлін) — нямецкі кампазітар і педагог.
Быў пераважна самавукам, кароткі час вучыўся ў Парыжы ў Аляксандра Шарона. Па вяртанні ў Кёльн дырыжаваў аматарскімі канцэртамі ў мясцовым саборы. Затым, аднак, Кляйна заўважыў і падтрымаў Антон Цібо, музыказнаўчыя ідэі якога на Кляйна прыкметна паўплывалі. Дзякуючы падтрымцы Цібо Кляйн змог адправіцца ў Берлін, дзе ён вучыўся ў Карла Фрыдрыха Цэльтэра, затым выкладаў спевы ва ўніверсітэце. У час гадавога знаходжання ў Італіі Кляйн вывучаў раннюю харавую музыку (у прыватнасці, спадчыну Палестрыны), выкарыстоўваючы затым яе матэрыял у сваіх харавых сачыненнях (у якіх, аднак, сучаснікі адзначалі і ўплыў Гендэля).
Кляйну належыць шэраг араторый на біблейскія тэмы — «Іёў» (; 1822), «Яфтах» (; 1828) і інш., оперы «Дыдона» (на вершы Людвіга Рэльштаба, 1823) і «Арыядна» (1824), мноства гімнаў, рамансаў і песень.
Сярод берлінскіх вучняў Кляйна былі, у прыватнасці, Карл Фрыдрых Вайцман, Карл Банк, Вільгельм Гарткес.
Дачка Кляйна Элізабэт выйшла замуж за егіптолага Карла Рыхарда Лепсіуса.
Крыніцы
Спасылкі Бернхард Кляйн у бібліятэцы харавога мастацтва (GFDL)
Катэгорыя:Кампазітары Германіі Катэгорыя:Акадэмічныя музыканты Германіі Катэгорыя:Кампазітары паводле алфавіта