Жак Некер (; , Жэнева — , Жэнева) — швейцарскі фінансіст і французскі дзяржаўны дзеяч, галоўны міністр Францыі і міністр фінансаў пры Людовіку XVI і ў пачатковы перыяд Вялікай французскай рэвалюцыі.
Біяграфія Нарадзіўся ў сям’і прафесара Жэнеўскага ўніверсітэта. Змалку праяўляў схільнасць да фінансаў і камерцыі. У 1750-х гадах пераехаў у Парыж, дзе стаў паспяховым банкірам, заснаваўшы фінансавы дом «Thellusson, Necker & Cie». Яго банк актыўна фінансаваў урад Францыі.
У 1764 годзе ажаніўся з Сюзантай Кюшэ, якая стала вядомай пісьменніцай. Іх дачка, Жэрмена дэ Сталь, стала адной з вядучых інтэлектуалак свайго часу.
У 1776 годзе стаў дырэктарам фінансаў Францыі, а ў 1777 годзе заняў пасаду міністра фінансаў каралеўства. Імкнуўся стабілізаваць французскую эканоміку праз рэформы: Зніжаў дзяржаўныя выдаткі. Павялічваў пазыкі для фінансавання ўдзелу Францыі ў Амерыканскай вайне за незалежнасць. Скараціў прывілеі асноўных збіральнікаў падаткаў.
У 1781 годзе апублікаваў «Compte rendu au roi» — першы публічны фінансавы справаздачны дакумент у гісторыі Францыі, які паказваў адносна стабільны стан фінансаў краіны (хоць ён быў не цалкам дакладны). Гэта выклікала незадаволенасць прыдворных эліт, і яго прымусілі сысці ў адстаўку.
У 1788 годзе, у крытычны для Францыі перыяд, кароль Людовік XVI зноў прызначыў яго міністрам фінансаў і галоўным міністрам каралеўства. Ён падрыхтаваў скліканне Генеральных Штатаў у 1789 годзе, што стала перадумовай для пачатку рэвалюцыйных падзей.
9 ліпеня 1789 года быў адхілены ад пасады, што выклікала абурэнне і масавыя пратэсты ў Парыжы. Яго звальненне стала адным з фактараў, што прывялі да штурму Бастыліі 14 ліпеня 1789 года.
Пасля кароткага вяртання да ўлады ён канчаткова сышоў з французскай палітыкі ў 1790 годзе і вярнуўся ў Швейцарыю, дзе жыў да канца жыцця.
Крыніцы