Элія́ху Эйла́т (‎, імя пры нараджэнні Ілля Эпштэйн;  — ) — ізраільскі дзяржаўны і палітычны дзеяч, дыпламат і ўсходазнаўца, амбасадар Ізраіля у ЗША і Вялікабрытаніі, прэзідэнт Яўрэйскага ўніверсітэта ў Іерусаліме.

Біяграфія Нарадзіўся ў горадзе Сноўск у сям’і Менахема Эпштэйна, лесапрамыслоўца, і яго жонкі Рэбекі. Вучыўся ў хедэры на іўрыце, потым скончыў сярэднюю школу на рускай мове. Пасля заканчэння сярэдняй школы падчас Кастрычніцкай рэвалюцыі далучыўся да руху «маладых сіяністаў». Адправіўся ў Кіеў вывучаць медыцыну ў Кіеўскім універсітэце, быў арыштаваны за ўдзел у забароненым таемным сіянісцкім таварыстве. Пасля вызвалення пераехаў у Маскву, дзе ўступіў у арганізацыю «Гехалуц». У пачатку 1924 года нелегальна пакінуў СССР і праз Латвію летам рэпатрыяваўся ў Палесціну.

У 1927—1928 гадах Эйлат працаваў у будаўнічай кампаніі ў Амане, у прыватнасці, прыняўшы ўдзел у аднаўленчых працах у Амане і Ас-Сальце пасля землятрусу 1927 года. Тады ж ён пачаў вучыцца ўсходазнаўству ў Яўрэйскім універсітэце ў Іерусаліме і спецыялізаваўся на бедуінах. Ажаніўся з настаўніцай і мастачкай Захавай Цалель.

У 1945 годзе быў накіраваны кіраўніцтвам яўрэйскага ішува ў Палесціне на ўстаноўчую канферэнцыю ААН у якасці назіральніка. Пазней менавіта Эліяху Эйлат перадаў прэзідэнту Трумэну просьбу тады яшчэ ценявога ўрада яўрэйскай дзяржавы ў Палесціне аб дыпламатычным прызнанні, і ён жа стаў прадстаўніком Ізраіля, які атрымаў афіцыйную ноту аб прызнанні з боку ЗША. Пасля гэтага Эйлат быў прызначаны першым амбасадарам Ізраіля ў ЗША; пазней займаў пасаду пасла Ізраіля ў Вялікабрытаніі.

Катэгорыя:Дыпламаты Ізраіля