Чэслаў Юзаф Некрашэвіч (; ) — удзельнік першай сусветнай, польска-савецкай вайны, лётчык, капітан-назіральнік Польскай арміі, кавалер ордэна Virtuti Militari.
Біяграфія Ён быў сынам Эразма Некрашэвіча і Юзэфы Ястшэмбец-Янкоўскай. Пасля здачы экзаменаў па сярэдняй адукацыі ў Вільні 1 студзеня 1916 года ён быў прызваны ў расійскую армію і накіраваны ў афіцэрскую школу ў Казані.
Пасля заканчэння школы ў званні малодшага лейтэнанта служыў у пяхоце, а затым у 12-м інжынерным батальёне. У канцы 1917 года ён далучыўся да 3-й польскай стралковай дывізіі пад камандаваннем генерала Вацлава Івашкевіча, якая ўваходзіла ў склад 1-га Польскага корпуса ў Расіі . У шэрагах дывізіі ён змагаўся супраць бальшавікоў.
Пасля заканчэння Першай сусветнай вайны ён вярнуўся ў Польшчу і 12 снежня 1918 года ўступіў у Польскую армію. Служыў камандзірам жандармерыі 2-й Літоўска-Беларускай дывізіі.
У лютым 1920 года яго адкамандзіравалі ў Афіцэрскую школу паветраных назіральнікаў у Торуні . У чэрвені ён скончыў курс і быў прызначаны назіральнікам у 1-ю разведвальную эскадрыллю . Падчас вайны з бальшавікамі прадэманстраваў вялікую мужнасць і самаадданасць. Затым служыў ад’ютантам начальніка авіяцыі 2-й арміі і 1-й паветранай дывізіі, а пасля заканчэння баявых дзеянняў — ад’ютантам 1-га паветранага палка. 3 мая 1922 года яму было прысвоена званне капітана са старшынством з 1 чэрвеня 1919 года, і ён займаў 97-е месца ў Корпусе паветраных афіцэраў. 18 мая 1925 года ён прыняў камандаванне 3-й разведвальнай эскадрылляй . Падчас яго камандавання эскадрылля была перайменавана ў 13-ю лінейную эскадрыллю. Ён камандаваў падраздзяленнем да 14 мая 1926 года, дня сваёй смерці ў Варшаве. Пахаваны на Бернардзінскіх могілках у Вільні.
Ордэны і ўзнагароды
Сярэбраны крыж Ваеннага ордэна Virtuti Militari № 8146 — 27 ліпеня 1922 г. Крыж Харобрых Знак палявога назіральніка — пасмяротна 11 лістапада 1928 г. «за баявыя палёты над ворагам падчас вайны 1918—1920 гг.» Афіцэрскі крыж Ордэна Румынскай кароны.
Зноскі
Бібліяграфія
Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r.. Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1921. Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923. Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924. Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922. Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w latach 1918—1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1989. ISBN 83-206-0760-4. (ang.). Ku Czci Poległych Lotników Księga Pamiątkowa. Marian Romeyko (red.). Warszawa: Wydawnictwo Komitetu Budowy Pomnika Poległych Lotników, 1933.
Катэгорыя:Пахаваныя на Бернардзінскіх могілках