Late Registration – другі студыйны альбом амерыканскага рэпера Канье Уэста, выпушчаны 30 жніўня 2005 года. Запіс альбома праводзіўся на працягу года на розных студыях у Нью-Ёрку і Галівудзе. Падчас запісу Уэст супрацоўнічаў з прадзюсарам . У запісе альбома прынялі ўдзел , , Jamie Foxx, , і Адам Левін з гурта Maroon 5.
Альбом дэбютаваў на першым радку Billboard 200, прадаўшыся ў першы тыдзень колькасцю 860000 копій. Усяго ў ЗША было прададзена 3 мільёны копій. З альбома было выпушчана 5 сінглаў, якія патрапілі ў чарты. Пасля выпуску альбом Late Registration атрымаў прызнанне большасці музычных крытыкаў і дазволіў атрымаць Уэсту некалькі ўзнагарод, сярод якіх прэмія «Грэмі» за «Лепшы рэп-альбом». Часопіс Rolling Stone, які назваў Late Registration лепшым альбомам 2005 года, размясціў альбом на 40-м месцы ў спісе лепшых альбомаў 2000-х.
Запіс Уэст выдаткаваў каля двух мільёнаў долараў ЗША на стварэнне Late Registration. Большасць сесій запісу альбома праходзілі ў Sony Music Studios у Нью-Ёрку і Record Plant у Каліфорніі. Да лістапада 2004 года Уэст завяршыў каля 75 працэнтаў альбома. Рэпер быў незадаволены вынікам працы, што прывяло да таго, што ў сакавіку 2005 года да працы далучыўся Джон Браён. Дадзенае рашэнне вельмі моцна памяняла праект.
Сесіі запісу альбома былі па большай частцы даследчымі. Дуэт эксперыментаваў з шырокім спектрам музыкі. Уэст ствараў базавую структуру песні, запісваючы сэмплы, праграмаванне барабаннага рытму і часам няскончаныя рэп-куплеты. Пасля абдумвання музычнага кірунку ён выбіраў са мноства ўнікальных інструментаў, якія Браён падаў і на якіх граў, уключаючы барабаны і струнныя. Уэст уяўляў сабе запіс як стварэнне фільма візуалізуючы песні як сцэны, абмалёўваючы кожную такім чынам, каб яны эфектыўна перадавалі свой адпаведны сацыяльны ці інтраспектыўны кантэкст, і забяспечваючы сінхранізацыю ўсіх у рамках тканіны поўнага сэта. Гэтае меркаванне падзяляе і Браён, які сказаў пра рэпер: "Ён думае ў частотных дыяпазонах. Я магу распазнаць, калі нехта бачыць музыку архітэктурна, дык я і працую. Я бачу яе як прасторавую рэч: злева направа, спераду назад, зверху ўніз. Яна аніміраваная, рухаецца ў рэальным часе. У Канье гэта ёсць. Ён спрабуе рэчы, пакуль яны не падыходзяць, пакуль яны не аказваюцца там, дзе ім пакладзена быць, і ўсё не мае правільную эмацыйную функцыю"Jake Brown. Kanye West in the studio. — Colossus Books, 2006. — 160 с. — ISBN 978-0-9767735-6-6..
Для Late Registration Уэст таксама супрацоўнічаў з запрошанымі артыстамі, якія аказалі на яго ўражанне. Ён прывёў у прыклад спакойны вакал вакаліста поп-рок-гурта Maroon 5 Адама Левіна, голас, рэп-майстэрства Jay-Z і лірыкі Пола Уола.
Музыка і прадзюсаванне Музыка на Late Registration спалучае ў сабе звыклы хіп-хоп-прадакшн Канье Уэста з аркестроўкай Браёна, спалучае поп-музыку, R&B, , і . Дзякуючы прысутнасці музыкаў і граў на інструментах, выбраных Уэстам, альбом у значнай ступені аркестравы па сваёй прыродзе, які ўключае струнныя аранжыроўкі, барабаны, госпел-хоры, гітары, фартэпіяна. Браён таксама ўключыў аўтэнтычныя інструменты, такія як чэлеста, Чэмберлін, клавесін, і .
У артыкуле пра Late Registration Серэна Кім з часопіса адзначыла, як Уэст выкарыстоўвае нетрадыцыйныя стылі і раптоўныя музычныя зрухі ў структурах песень, праводзячы параўнанні з эксперыментальнай эрай гурта The Beatles. Кім заўважыла моцную розніцу паміж альбомам і папярэдняй працай Уэста, заявіўшы: «Уэст амбіцыйна спрабуе адысці ад вулічнай адчувальнасці Dropout, надаўшы Late Registration бліскучы, квазі-альтэрнатыўны папсовы фініш». Аглядальнік Rolling Stone Роб Шэфілд пагадзіўся з гэтым меркаваннем, прааналізаваўшы, што Уэст «сцвярджае, што ўвесь свет музыкі — гэта тэрыторыя хіп-хопа», прыняўшы «вар'яцкае імкненне падарваць кожнае клішэ аб ідэнтычнасці хіп-хопа». Альбом быў апісаны як твор поп-рэпу Калебам Восенам з Dallas Observer.
Першы паўнавартасны трэк на Late Registration, "Heard 'Em Say", дэманструе каскадную фартэпіянную мелодыю, выкарыстоўваючы сэмпл песні "Someone That I Used To Love", у выкананні Наталі Коўл, упрыгожаную бітамі, бас-сінтэзатарам і кароткімі пераборамі акустычнай гітары. "Touch the Sky" з'яўляецца адзінай песняй у альбоме, не спрадзюсаванай Уэстам. Прадзюсаваннем займаўся калега Канье на лэйбле Roc-A-Fella - , які выкарыстоўвае запаволены сэмпл песні "Move On Up" Керціса Мэйфілда. Прадзюсарскі падыход Уэста спрашчаецца для "Drive Slow", песні, якая ўтрымлівае зацыклены сэмпл альт-саксафона з трэка "Wildflower" гурта Skylark. Песня рэзка пачынае запавольвацца да канца песні. Сэмпл з песні "Home Is Where The Hatred Is" на наступным трэку альбома, "My Way Home", гучыць гэтак жа запаволена. "Bring Me Down" змяшчае больш за ўсё аркестроўкі, чым любы іншы трэк на Late Registration, уключаючы струнныя аранжыроўкі, скрыпкі і віяланчэль. Структура "Addiction" змяшчае сінтэзатары, конга, струнныя і ўзоры "My Funny Valentine" . "Diamonds from Sierra Leone" пабудавана вакол сэмпла песні для фільма пра Джэймса Бонда 1971 года . Самы доўгі трэк Late Registration, сяміхвілінны "We Major", ўяўляе сабой яркі трэк, цалкам напоўнены багатымі інструментамі, які ўключае басовую лінію, гліссанда электрапіяніна і духавыя інструменты. Мелодыя песні "Hey mama" будуецца на зацыкленым вакальным сэмпле з песні "Today Won't Come Again" Донала Ліса, а яе біт ўтрымлівае барабаны ў стылі Tin Pan Alley. Акрамя таго, у песні прысутнічае апрацаваны вакадэрам бэк-вакал, сола на ксілафоне і каскаднае сінтэзатарнае завяршэнне. Celebration — гэта песня ў кінематаграфічным стылі, якая ўключае ў сябе грае аркестр з 20 чалавек і змяшчае сэмпл "Heavenly Dream" гурта KayGees. Аглядальнік The Guardian апісаў песню як абуджае «раскошны псіхадэлічны дух 1970-х гадоў Rotary Connection». Некаторыя з найбольш складаных аркестравых аранжыровак, выражаных у альбоме, утрымліваюцца ў яго апошнім афіцыйным трэку "Gone". Кампазіцыя пачынаецца з вакальнага сэмпла "It's Too Late" Отыса Рэдынга, які развіваецца ў двухакордавым фартэпіяна остінато, а затым спрошчаны фанк-біт. Па меры развіцця песні яе структура паступова трансфармуецца і набывае расце музычнасць. Пазней кампазіцыя дадае струнную аранжыроўку з дзесяці скрыпачоў, чатырох альтыстаў і чатырох віяланчэлістаў, якая першапачаткова гучыць кароткімі стаката-воплескамі і дзейнічае як контрапункт ўздыму і падзення голасу Уэста. Пасля трэцяга куплета песня пераходзіць у інструментальны пасаж.
Спіс кампазіцый
CD Усе тэксты напісаны Канье Уэстам.
(*) - супрадзюсар
Вінілавае LP-выданне
Пазіцыі ў чартах Чарт (2005) Пазіцыя Australian Albums Chart 14 Austrian Albums Chart 53 Belgian Albums Chart 43 Canadian Albums Chart 1 Danish Albums Chart 11 Dutch Albums Chart 24 European Top 100 Albums 6 Finnish Albums Chart 18 French Albums Chart 36 German Albums Chart 14 Irish Albums Chart 2 Italian Albums Chart 65 New Zealand Albums Chart 11 Norwegian Albums Chart 4 Swedish Albums Chart 11 Swiss Albums Chart 9 UK Albums Chart 2 US Billboard 200 1 US Billboard Top Pop Catalog Albums 6 US Billboard Top R&B/Hip-Hop Albums 1 US Billboard Top Rap Albums 1
Крыніцы
Спасылкі
Катэгорыя:Альбомы Канье Уэста