Анатоль Давы́давіч Зімо́н — савецкі і расійскі хімік, інжынер-тэхнолаг. Доктар тэхнічных навук. Заслужаны дзеяч навукі РСФСР (1990). Найбольш вядомы як стваральнік сістэмнага навуковага напрамку па даследаванні працэсаў адгезіі і як папулярызатар навукі ў галіне калоіднай і фізічнай хіміі.
Біяграфія Нарадзіўся 20 лістапада 1924 года. Паходзіў з сям'і інжынера Давіда (Давыда) Абрамавіча Зімона (нарадзіўся ў 1889 годзе ў Коўне). Юнацтва Анатоля прыпала на трагічныя гады: падчас Вялікага тэрору ў 1938 годзе ягоны бацька быў беспадстаўна рэпрэсаваны і расстраляны. Нягледзячы на статус сына «ворага народа», з пачаткам Вялікай Айчыннай вайны Анатоль Зімон адправіўся на фронт. Ён прайшоў усю вайну: камандаваў узводам хімічнай абароны ў званні старэйшага лейтэнанта, пазней даслужыўся да палкоўніка інжынерных войскаў. Непасрэдна ўдзельнічаў у найважнейшых бітвах - абараняў Маскву і ваяваў пад Сталінградам.
Пасля завяршэння вайсковай службы Анатоль Давыдавіч працягнуў акадэмічную кар'еру. З 1977 па 1995 гады ён узначальваў кафедру арганічнай, фізічнай і калоіднай хіміі ў Маскоўскай дзяржаўнай тэхналагічнай акадэміі (сучасны МДУТК імя Разумоўскага). З 1995 года заставаўся ў ВНУ на пасадзе ганаровага прафесара.
Менавіта ў гэты час Зімон стварыў свой галоўны навуковы здабытак — абгрунтаваў канцэптуальны напрамак у галіне адгезіі, які стаў надзвычай каштоўным як для навуковай тэорыі, так і для інжынернай практыкі. У якасці сістэмнага абагульнення сваёй працы ён напісаў сем тэматычных манаграфій, якія ў сукупнасці сфарміравалі так званую «Энцыклапедыю адгезіі» (дзве кнігі з гэтага цыклу былі афіцыйна выдадзеныя ў Злучаных Штатах Амерыкі).
Не меншае значэнне мелі даследаванні Анатоля Зімона ў галіне радыеэкалогіі. Грунтуючыся на асабістых лабараторных і палявых даследаваннях, ён апублікаваў манаграфію «Дэзактывацыя». Яна неўзабаве была перакладзеная і выдадзеная ў Германіі і Японіі. Выкладзеная ў гэтай кнізе тэорыя і практыка дэзактывацыі і хімічнага тэсціравання шырока прымянялася спецыялістамі пры ліквідацыі і ацэнцы наступстваў катастрофы на Чарнобыльскай АЭС.
Анатоль Зімон пакінуў велізарную выдавецкую і адукацыйную спадчыну. Ён з'яўляецца аўтарам пяці навукова-вучэбных выданняў, у тым ліку стваральнікам першых паўнавартасных падручнікаў па фізічнай і калоіднай хіміі. Агулам за перыяд з 1967 па 2001 гады навуковец выдаў 26 кніг, якія з улікам шматлікіх перавыданняў складаюць 37 тамоў ці звыш за 500 друкаваных аркушаў навуковых і навукова-папулярных тэкстаў.
Памёр у Маскве 22 лютага 2015 года, на 91-м годзе. Пахаваны ў Маскве.
Выбраная бібліяграфія
Адгезия пыли и порошков. М.: Химия, 1967, 1976. — 430 с. Адгезия жидкости и смачивание. М.: Химия, 1974. — 412 с. Дезактивация. М.: Атомиздат, 1975. — 280 с. Адгезия плёнок и покрытий. М.: Химия, 1977. — 352 с. Аутогезия сыпучих материалов. М.: Металлургия, 1978. — 287 с. Что такое адгезия. М.: Наука, 1983. Мир частиц: Коллоидная химия для всех. М.: Наука, 1988. — 191 с. Аэрозоли, или Джинн, вырвавшийся из бутылки. М.: Химия, 1993. — 208 с. Занимательная коллоидная химия: Своеобразный мир частиц. 2-е. изд., испр. М.: РАДЭКОН, 1998. — 192 с. Занимательная физическая химия. М.: ВЛАДМО, 1998. — 172 с. Адгезия пищевых масс. М.: ДеЛи принт, 2008. — 397 с. Коллоидная химия наночастиц. М.: Научный мир, 2012. — 218 с. Карлики. Наночастицы в популярном изложении. М.: Научный мир, 2012. — 159 с.
Катэгорыя:Асобы Катэгорыя:Нарадзіліся 20 лістапада Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1924 годзе Катэгорыя:Памерлі 22 лютага Катэгорыя:Памерлі ў 2015 годзе Катэгорыя:Дактары тэхнічных навук Катэгорыя:Хімікі СССР Катэгорыя:Хімікі Расіі Катэгорыя:Кавалеры ордэна Айчыннай вайны II ступені Катэгорыя:Кавалеры ордэна Чырвонай Зоркі Катэгорыя:Памерлі ў Маскве Катэгорыя:Пахаваныя ў Маскве Катэгорыя:Папулярызацыя навукі Катэгорыя:Папулярызатары хіміі