Саліенская воласць (, раней — Саланайская воласць) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе былога Ілукштанскага павета, цяпер знаходзіцца ў Аўгшдаўгаўскім краі Латвіі. У пачатку XX стагоддзя была месцам кампактнага пражывання беларускай меншасці.
Гісторыя У пачатку 1920-х гадоў Саліенская воласць, як і ўвесь усходні рэгіён Ілукштанскага павета, стала прадметам тэрытарыяльнай спрэчкі паміж маладой Латвійскай Рэспублікай і Польшчай. Значную частку насельніцтва тут складалі беларусы і палякі, што давала падставы польскаму боку прэтэндаваць на гэтыя тэрыторыі. Нягледзячы на прысутнасць польскіх войскаў у 1919 годзе, рашэннем міжнароднай арбітражнай камісіі ў сакавіку 1921 года Саліенская воласць была канчаткова ўключана ў склад Латвіі.
Нацыянальны склад і перапіс 1935 года На працягу міжваеннага перыяду Саліенская воласць мела надзвычай змешаны этнічны склад. Паводле даных перапісу 1925 года, тут пражывала 29 % латышоў, 24 % беларусаў і 9 % палякаў. З цягам часу многія мясцовыя жыхары славянскага паходжання падвяргаліся асіміляцыі з-за адсутнасці беларускіх школ і моцнага ўплыву латышскага і польскага асяроддзя.
Аднак найбольшы ўдар па беларускай ідэнтычнасці ў воласці быў нанесены ў 1935 годзе, падчас ўсеагульнага перапісу насельніцтва. Аўтарытарны рэжым Карліса Улманіса, які праводзіў палітыку латышызацыі, наўмысна фальсіфікаваў статыстычныя даныя ў памежных рэгіёнах. У анкетах жыхароў Саліенскай воласці перапісчыкі масава выпраўлялі беларускую і польскую нацыянальнасць на латышскую.
У выніку гэтых маніпуляцый афіцыйныя вынікі перапісу 1935 года паказалі імклівы «рост» колькасці латышоў да 56 %, у той час як доля беларусаў штучна знізілася да 12 %, а палякаў — да 3 %. Пазнейшыя перапісы пацвердзілі нерэалістычнасць гэтых лічбаў: ужо ў 1943 годзе доля беларусаў у воласці зноў афіцыйна складала 21 %.
Крыніцы
Літаратура
Катэгорыя:Воласці Латвіі Катэгорыя:Ілукштанскі павет Катэгорыя:Беларусы ў Латвіі