Яўге́н Ігна́тавіч Шмыгалёў (каля 1928 — ) — беларускі інжынер-канструктар, гісторык-аматар і грамадскі дзеяч. Разам з Зянонам Пазняком з'яўляецца аўтарам гістарычнага артыкула «Курапаты — дарога смерці», які ўпершыню адкрыў грамадству праўду пра масавыя расстрэлы ва ўрочышчы Курапаты.
Біяграфія Яўген Шмыгалёў з дзяцінства марыў стаць гісторыкам, аднак з-за складаных жыццёвых абставін і неабходнасці дапамагаць сям'і спачатку паступіў у ваеннае вучылішча. Пазней скончыў Беларускі політэхнічны інстытут. На працягу доўгага часу працаваў інжынерам-канструктарам на мінскім заводзе імя Леніна (вытворчае аб'яднанне «Белвар»).
Нягледзячы на тэхнічную прафесію, гісторыя Беларусі заставалася яго найвялікшым захапленнем і справай жыцця. Ён сабраў багатую асабістую бібліятэку, шмат падарожнічаў на веласіпедзе па краіне, збіраючы кнігі і карты беларускіх гарадоў. Быў жанаты, разам з жонкай Соф'яй выхаваў дачку Ірыну.
Адкрыццё Курапатаў і грамадская дзейнасць У сярэдзіне 1970-х гадоў Яўген Шмыгалёў стаў адным з найстарэйшых удзельнікаў невялікага кола беларускіх адраджэнцаў. У асяроддзі, якое складалася пераважна з гуманітарыяў і людзей мастацтва, ён вылучаўся сваім тэхнічным поглядам на свет і жыццёвым вопытам. Як успамінаў мастак Мікола Купава, Шмыгалёў вучыў паплечнікаў глядзець на ўсе падзеі праз прызму беларушчыны і шукаць у іх карысць для нацыянальнай справы.
Яшчэ да шырокага грамадскага рэзанансу, на пачатку 1980-х гадоў, Яўген Шмыгалёў першым выявіў праўду пра масавыя расстрэлы ў Курапатах. Разам з З. С. Пазняком ён праводзіў непасрэднае даследаванне і апытанне сведак гэтай трагедыі. Вынікам іх сумеснай працы стаў артыкул «Курапаты — дарога смерці», надрукаваны 3 чэрвеня 1988 года ў газеце «Літаратура і мастацтва». Паводле ацэнкі гісторыка Ігара Кузняцова, публікацыя стала сапраўдным інфармацыйным выбухам і кропкай адліку ў найноўшай гісторыі Беларусі, якая прывяла да масавых грамадскіх шэсцяў на Дзяды і кансалідацыі дэмакратычных сіл. Артыкул быў перадрукаваны і перакладзены на рускую мову шматлікімі выданнямі за межамі рэспублікі.
Сучаснікі характарызавалі Яўгена Шмыгалёва як надзвычай сціплага, далікатнага, але ідэйна перакананага чалавека. У ім гарманічна спалучаліся афіцэрская выпраўка і глыбокі беларускі патрыятызм, што з'яўлялася рэдкасцю для дэнацыяналізаванага савецкага грамадства таго часу.
Памёр 1 верасня 2000 года ва ўзросце 72 гадоў.
Крыніцы
Катэгорыя:Выпускнікі БНТУ Катэгорыя:Даследчыкі савецкіх рэпрэсій у Беларусі Катэгорыя:Памерлі 1 верасня Катэгорыя:Памерлі ў 2000 годзе Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1928 годзе