Ханс Рудольф «Рудзі» Гігер ( ; ) — швейцарскі мастак, прадстаўнік фантастычнага рэалізму, найбольш вядомы сваёй дызайнерскай працай для фільма «Чужы».

Біяграфія Нарадзіўся ў швейцарскім горадзе Кур (кантон Граўбюндэн, Швейцарыя) у сям’і аптэкара. Каталізатарам развіцця ўяўлення і без таго захопленага ўсім цёмным і таямнічым дзіцяці, паслужыў падораны ў шасцігадовым узросце бацькам сапраўдны чалавечы чэрап, які таму даслалі са швейцарскай фармацэўтычнай кампаніі Ciba-Geigy з якой Гігер старэйшы супрацоўнічаў быўшы вядомым.

Упершыню малюнкі Гігера (цыкл «Atomkinder» — «Атамныя дзеці») публікаваліся з 1959 года ў часопісе, які выдаваўся ў школе Кура, а таксама ў падпольных выданнях тыпу «Clou» і «Hotcha».

Першыя плакаты пачынаюць публікавацца ўжо ў 1969 годзе, у гэты ж час адкрываюцца яго першыя персанальныя выставы.

Сапраўдная слава прыйшла да яго ў 1977 з выхадам трэцяй кнігі «Некранамікон». Асабліва гэты зборнік малюнкаў прыцягнуў увагу англійскага рэжысёра Рыдлі Скота. Той запрасіў Гігера для працы над канцэптам істот, мастацкім дызайнам свайго фільма «Чужы» і стварэння выявы ксенаморфа . Пасля праца над гэтым фільмам прынесла мастаку «Оскар» у 1980 годзе за «Лепшыя візуальныя эфекты». Малюнкі яго «монстра» паслужылі эскізамі і для наступных 3 фільмаў, і для дылогіі «Чужы супраць Драпежніка», хоць у гэтых фільмах выява і сама сутнасць прышэльца з кіслотнай крывёй была кардынальна зменена.

Унікальная мастацкая якасць карцінам Гігера надае аэрограф — прыстасаванне, якое распыляе фарбу. Гігер даказаў, што жывапіс можа стварацца і пры дапамозе механізма. Уласна, у гэтым ёсць і свой падтэкст, асабліва калі ўлічыць, што асноўнай тэматыкай яго карцін з’яўляюцца створаныя ім жа біямеханізмы, якія спалучаюць у сабе плоць і метал. Пра творчасць Гігера пісаў яго сябар, Тымаці Ліры:Яны (карціны) недвухсэнсоўна паведамляюць, адкуль мы прыйшлі і куды сыдзем. Яны звяртаюцца да нашых глыбінных, біялагічных успамінаў. Гэта нашыя фотаздымкі — за восем месяцаў да нараджэння. Похвавыя краявіды. Унутрыматкавыя паштоўкі. І далей — у глыбіні ядра чалавечай клеткі. Жадаеце зірнуць на свой генетычны код? Гатовы ўбачыць, як гены выпрацоўваюць бялок, клануючы ўласныя тканіны? Проста перавярніце старонку. <…> Нашы гарады падобныя на гіганцкія мурашнікі, населеныя калоніямі казурак, безаблічных і выродлівых. І гэта — мы.У 1998 годзе Гігер набыў шато Сэн-Жэрмэн у Груеры, Швейцарыя, і цяпер гэты дом з’яўляецца дзеючым музеем Х. Р. Гігера і пастаянным сховішчам яго прац; таксама маэстра дае экспазіцыйную плошчу музея для выстаў іншых мастакоў, якія належаць да накіравання фантастычнага рэалізму. Апошнія гады жыў і працаваў у Цюрыху.

Памёр 12 мая 2014 года ў бальніцы ад траўм, атрыманых пры падзенні з лесвіцы.

Стыль

Працы Гігера выкананы ў жанры фантастычнага рэалізму. Таксама яго стыль многія мастакі называюць некра-готыкай, біямеханікай, а падсцілі — эрамеханікай і інш.

Супрацоўніцтва з музыкамі

Спраектаваў і старанна прапрацаваў мікрафонную стойку для канцэртных выступаў і здымак у кліпах вакаліста гурта Korn — Джонатана Дэвіса. У кантракце было абумоўлена стварэнне пяці стоек. У выніку Гігер стварыў тры, дзве з якіх купіў Джонатан Дэвіс.

Аформіў вокладкі такіх музычных гуртоў і выканаўцаў, як:

Shiver — Walpurgis (1969) Emerson, Lake &amp; Palmer — Brain Salad Surgery (1973) Floh de Cologne — Mumien — Kantate für Rockband (1974) Island — Pictures (1977) Magma — Attahk (1978) Дэбара Хары — Koo Koo (1981) Celtic Frost — To Mega Therion (1985) Стывен Стывенс — Atomic Playboys (1989) Mekong Delta — The Principle of Doubt (1989) Atrocity — Hallucinations (1990) Sacrosanct — Recesses for the Depraved (1991) Assorted Heap — Mindwaves (1992) Monev — Genital Psychopatological Orgy (1992) Archaic Torse — Sneak Attack (1992) Danzig — Danzig III: How the Gods Kill (1992), Dirty Black Summer (1992, сінгл) Demigore — Imortification; Carcass — Heartwork (1993) Hide — Hide Your Face (1994) Triptykon — Eparistera Daimones (2010) Triptykon — Melana Chasmata (2014)

Вокладкі альбомаў Дэборы Хары Koo Koo і Emerson, Lake &amp; Palmer Brain Salad Surgery былі ўключаны часопісам Rolling Stone у спіс ста выдатных вокладак стагоддзя.

Працуючы з Ibanez, Гігер стварыў серыю гітар HR Giger, у якую ўвайшлі мадэлі SHRG1Z, RGTHRG1 і ICHRG2.

Уплыў Творчасць Гігера паўплывала на дызайн узроўняў і персанажаў у шматлікіх відэагульнях, у прыватнасці Ecco the Dolphin, Contra Hard Corps, Metroid, Astyanax, Scorn і іншых, а таксама на развіццё стылю татуіроўкі, зрабіўшы яго адным з самых вядомых напрамкаў у сучаснай тату-культуры.

Крыніцы

Спасылкі Афіцыйны вэб-сайт Гігера Афіцыйны вэб-сайт у ЗША MUSEUM HR GIGER — Музей Гігера

Катэгорыя:Мастакі паводле алфавіта Катэгорыя:Старонкі з недагледжанымі перакладамі