БТР-40 — савецкі колавы бронетранспарцёр.
Гісторыя Распрацоўваўся ў 1947—1949 гадах у АКБ Горкаўскага аўтамабільнага завода (ГАЗ) пад кіраўніцтвам У. А. Дзядкова. Дзяржаўныя выпрабаванні прайшоў у 1949 годзе. У 1950 годзе прыняты на ўзбраенне. Серыйна выпускаўся серыйна да 1960 года (усяго было выпушчана каля 8500 адзінак). У 1993 годзе зняты з узбраення.
Пастаўляўся ў арміі 18 краін свету. Ужываўся ў баявых дзеяннях у В’етнаме і на Блізкім Усходзе.
Апісанне Распрацаваны пад уплывам вопыту выкарыстання амерыканскіх БТР Scout Car М3А1 Савецкім Саюзам у Другой сусветнай вайне (пастаўляліся па Ленд-лізу) і германскіх БТР Sd.Kfz.247.
Выкарыстоўваўся як лёгкі бронетранспарцёр і прызначаўся для транспарціроўкі асабовага складу мотастралковых падраздзяленняў, для вядзення разведкі, забеспячэння сувязі, хімічнай разведкі і як санітарная машына.
Створаны на базе агрэгатаў і вузлоў савецкага грузавога аўтамабіля падвышанай праходнасці ГАЗ-63 са скарочаным корпусам і поўным прывадам (4х4). Бронекорпус выпускаўся на Мурамскім паравозарамонтным заводзе. Машына абсталёўвалася лябёдкай з высілкам да 4500кг і з даўжынёй троса 50 м. Хадавая частка абсталёўвалася рысорнай падвескай з гідраўлічнымі поршневымі амартызатарамі 2-х іншага дзеяння. Колы мелі пнеўматычныя шыны.
Бронетранспарцёр выпускаўся ў 5-ці мадыфікацыях, у тым ліку БТР-40В з цэнтралізаванай сістэмай рэгулявання ціску паветра ў шынах, БТР-40Б з браняваным дахам пасля падзей у Венгрыі, БТР-40А здольны перамяшчацца па чыгунцы.
Машына абсталёўвалася кулямётным узбраеннем: для барацьбы з пяхотай праціўніка — 7.62 мм СГМБ і для знішчэння паветраных цэляў праціўніка 14.5 мм зенітным кулямётам КПВ.
Зноскі
Спасылкі На сайте парка «Патриот» На сайте Кубинки
Катэгорыя:БронетранспарцёрыКатэгорыя:Бранятэхніка СССР