Карл Бонхёфер (; ) — нямецкі псіхіятр і неўролаг. Служыў дырэктарам псіхіятрычнай клінікі ва ўніверсітэтах Брэслаў, а затым Берліна і апублікаваў шэраг даследаванняў аб псіхіятрычных праблемах; вялікая частка яго прац прысвечана экзагенным псіхозам і паразам шэрагу абласцей галаўнога мозгу. Ён таксама нярэдка выступаў у якасці эксперта-псіхіятра на судовых працэсах, якія ўяўляюць грамадскую цікавасць, што прынесла яму не меншую вядомасць, чым яго навуковыя працы. Бацька багаслова-антыфашыста Дзітрыха Бонхёфера і хіміка Карла Фрыдрыха Бонхёфера.
Біяграфія Вывучаў медыцыну з 1887 па 1892 год у Цюбінгене, Берліне і Мюнхене. Затым працаваў лекарам у Хайдэнхайме, праз некалькі гадоў быў запрошаны на працу ў клініку для псіхічна хворых злачынцаў у Брэслаў і ў 1897 годзе абараніў хабілітацыйную дысертацыю ва Універсітэце Брэслаў. Тутака ж напісаў свае першыя буйныя навуковыя працы; з 1903 па 1904 год працаваў ва ўніверсітэтах Кёнігсберга і Гейдэльберга, з 1904 года стаў прафесарам у Брэслаў, з 1912 па 1938 год быў прафесарам псіхіятрыі і неўралогіі ў берлінскім Шарыце. У 1936 годзе быў абраны членам акадэміі Леапальдзіна.
Падчас нацызму ў Германіі Бонхёфер прымаў актыўны ўдзел у нацысцкіх праграмах прымусовай стэрылізацыі і эўтаназіі, з прычыны чаго яго асоба стала прадметам крытыкі і спрэчак, а яго навуковая дзейнасць ацэньваецца неадназначна. Яго імем названы вострыя тыпы экзагенных рэакцый, упершыню ім апісаныя, а таксама псіхіятрычная клініка ў Берліне. Крыніцы
Катэгорыя:Псіхіятры Германіі