(60) Эхо — невялікі астэроід галоўнага пояса, які належыць да светлага спектральнага класа S, багатаму рознымі сілікатнымі пародамі, якія і абумоўліваюць яго вялікую яркасць. Ён быў адкрыты 14 верасня 1860 года амерыканскім астраномам Джэймсам Фергюсанам у Ваенна-марской абсерваторыі ЗША у Вашынгтоне, дзе ён працаваў пачынаючы з 1847 года, і названы ў гонар лясной німфы Эхо з старажытнагрэчаскай міфалогіі. Першапачаткова Фергюсан назваў яго Титания, не ведаючы, што гэта імя ўжо выкарыстоўваецца для аднаго з спадарожнікаў Урану. Гэта быў трэці і апошні астэроід, адкрыты ім.
Сярэдняе паскарэнне свабоднага падзення на экватары Эхо ацэньваецца ў , гэта значыць гравітацыя тут у 584 разы слабей, чым на Зямлі. У астралогіі сімвал астэроіда Эхо — перавернуты знак Меркурыя. Гэта планета сімвалізуе дакладнае капіраванне чужой гаворкі; несвядомае атрыманне інфармацыі; безасабовую перадачу і пацверджанне інфармацыі; прэтэнзіі розуму.
Гл. таксама Спіс астэроідаў (1—100) Класіфікацыі малых планет
Спасылкі
Эхо, Новая Астралагічная Энцыклапедыя
Катэгорыя:Астранамічныя аб’екты, адкрытыя ў 1860 годзе Катэгорыя:Астэроіды дыяметрам ад 40 да 100 км Катэгорыя:Назвы астэроідаў са старажытнагрэчаскай міфалогіі