Salt Cay je drugo po veličini ostrvo Turkskih ostrva, iza ostrva Grand Turk, i jedno je od dvije grupe ostrva koje čine britansku teritoriju Ostrva Turks i Caicos na Karibima. Površina ostrva iznosi 6.74 km2. Površina distrikta, koji obuhvata i neka nenaseljena ostrva, poput obližnjeg ostrva Cotton Cay (1.1252 km2), iznosi 9.1 km2. Stanovništvo broji 108 osoba (procjena iz 2012), od kojih svi žive u glavnom gradu distrikta, osnovanom 1673. na zapadnoj obali.
Salt Cay je malo, ravno i trouglasto ostrvo, čija je dužina svake stranice oko 3.2 km, a najveći dio površine zauzimaju solane. Nekada je na ostrvu živjelo nekoliko stotina ljudi, čiji je opstanak zavisio od industrije soli.
Do ostrva Salt Cay može se doći avionom; Caicos Express Airways leti tamo sa ostrva Providenciales i Grand Turk. Sa Grand Turka postoji i "lokalni trajekt", koji saobraća tri puta sedmično i za prelazak udaljenosti od 13 km treba oko jedan sat.
Historija
Kada je španski konkvistador i istraživač Juan Ponce de León stigao na ostrva 1512. godine, na njima su još uvijek živjeli Lucayani, starosjedilačko stanovništvo aravačkog jezičkog porijekla, koji su kasnije nestali zbog bolesti koje su donijeli Evropljani i prisilnog rada koji im je nametnut.
Stanovnici Bermuda počeli su naseljavati ostrvo Salt Cay tokom 1670-ih. Godine 1673. osnovali su naselje Balfour Town, razvijajući prirodne i plitke solane u komercijalnu proizvodnju soli. Proizvodnja soli postala je glavna privredna djelatnost ostrva tokom narednih nekoliko vijekova.
Upravo je so sa Ostrva Turks i Caicos bila veoma tražena tokom Američkog rata za nezavisnost. Prema historijskim izvorima, bermudanski trgovci i kapetani nastavili su, uprkos britanskoj blokadi, slati so Washingtonovoj vojsci, dok je George Washington lično tražio so sa Turkskih ostrva zbog njenog kvaliteta. So sa Turkskih ostrva koristila se i za konzerviranje mesa i ribe, a bila je važna za ribarsku trgovinu u sjevernom Atlantiku.
Kombinacija konkurencije, troškova, neefikasnosti male proizvodnje i nedostatka dubokovodne luke dovela je do postepenog kraja industrije soli na Ostrvima Turks i Caicos. Zbog nedostatka dubokovodnih luka, so se malim čamcima, poznatim kao "lighteri", morala prevoziti do većih brodova usidrenih dalje od obale. Tokom 1920-ih i 1930-ih godina, čak šest jedrenjaka istovremeno je moglo biti usidreno u blizini Salt Caya, čekajući teret soli. Film Bahama Passage iz 1941, koji je uglavnom snimljen na Salt Cayu, prikazao je industriju soli u njenim posljednjim danima.
Ruševine objekata nekadašnje industrije soli i danas postoje na ostrvu Salt Cay, uključujući kamene zidove solana, kanale, ustave i ostatke temelja vjetrenjača. Ostrvo je danas poznato po mirnim i nenatrpanim plažama, posmatranju grbavih kitova i ronjenju s bocom. Magarci i goveda, potomci životinja koje su korištene tokom perioda proizvodnje soli, slobodno lutaju ostrvom.
Dana 7. septembra 2017, uragan Irma pogodio je Ostrva Turks i Caicos, oštetivši 100% stambenih objekata na ostrvu Salt Cay.
Objekti
Na ostrvu postoje tri mala restorana specijalizovana za svježe morske plodove. Mogućnosti za kupovinu namirnica uključuju tri prodavnice mješovite robe i tri prodavnice suvenira.
Grbavi kitovi kod ostrva Salt Cay Grbavi kitovi oko ostrva Salt Cay, Ostrva Turks i Caicos i Silver Banka pripadaju populaciji sjevernoatlantskih grbavih kitova. Ova populacija svake godine migrira između područja za razmnožavanje i podizanje mladunaca u Karibima i područja za ishranu u sjevernom Atlantiku, uključujući vode uz obale Nove Engleske, Newfoundlanda i Labradora, zaljev Svetog Lovre, Grenland i Island. Iste jedinke mogu biti zabilježene u različitim dijelovima ovog migracijskog područja zahvaljujući njihovoj jedinstvenoj šari na donjoj strani repa.
Stellwagen Bank kod Massachusettsa jedno je od važnih područja za ishranu grbavih kitova i jedno od najpoznatijih područja za posmatranje kitova u Novoj Engleskoj. Grbavi kitovi tamo se redovno pojavljuju tokom sezone ishrane, prvenstveno zbog velike količine pješčanih jegulja (sand lance) kojima se hrane.
Salt Cay, na Ostrvima Turks i Caikos, nalazi se u području migracijske rute sjevernoatlantskih grbavih kitova prema njihovim zimskim područjima za razmnožavanje u Karipskom moru. Jedno od najvažnijih takvih područja je Silver Bank, krečnjački platformski grebenski sistem smješten oko 120 km sjeverno od Puerto Plate u Dominikanskoj Republici. Silver Bank ima površinu od približno 2.404 km2 i prosječnu dubinu od oko 30 m, a plitki koraljni grebeni, posebno uz njegov sjeveroistočni rub, pružaju zaklon od jakih pasata.
Sjevernoatlantski grbavi kitovi tokom zime migriraju u tropske vode Kariba, gdje se pare i kote, dok se tokom ostatka godine hrane u sjevernijim vodama. Silver Bank jedno je od najvažnijih područja za njihovo razmnožavanje; prema ranijim procjenama, do oko 3.000 grbavih kitova boravi na ovom području tokom perioda razmnožavanja, koji traje od decembra do ranog proljeća.
Great Sand Cay, oko 14 km južno od ostrva Salt Cay, tokom godina je opisivan kao svojevrsna "hitna pomoć" za mnoge gravidne grbave kitove. Grbavi kitovi, uključujući majke s mladuncima, često se mogu vidjeti u vodama oko Salt Caya, kako sa plovila tako i sa obale ostrva.
Reference
Vanjski linkovi
Migracija grbavih kitova Historija Ostrva Turks i Caicos
Kategorija:Ostrva Kategorija:Ostrva Turks i Caicos