miniatura|240px|Área de distribución das especies: arriba, E. ruppelli; abaixo, E. anguitimens Eurocephalus é un xénero de ave da orde dos paseriformes, infraorde dos Corvida, suborde dos oscines e familia dos lánidos.
Este xénero inclúe unicamente dúas especies de picanzos que se distribúen pola África subsahariana.
Taxonomía Descrición O xénero foi descrito en 1836 polo cirurxián, médico militar, explorador etnólogo e zoólogo escocés Andrew Smith,Eurocephalus A. Smith, 1836 no ITIS. na páxina 52 da súa obra Report of the expedition for exploring central Africa from the Cape of Good Hope. Literalmente, 'os de cabeza ancha'.
Etimoloxía O nome Eurocephalus está formado polos elementos do latín científico euro-, e -cephalus, ambos tirados do grego antigo. O perimeiro elemento é un calco de εὐρύς eyrýs, 'amplo', 'ancho'; e o segido deriva de κεφαλή kephalḗ, 'cabeza'.Andreanidis, Antonios (2016): Scientific Names of Southern African Birds Explained AuthorHouse UK. ISBN 978-1-5246-3614-2.
Especies Como quedou dito, o xénero conta con dúas especies: Eurocephalus anguitimens A. Smith, 1836, de distribución África austral. Eurocephalus ruppelli Bonaparte, 1853, distribuído pola África oriental.
Subespecies Na primeira das especies recoñécense dúas subespecies:Eurocephalus anguitimens A. Smith, 1836 no ITIS. Eurocephalus anguitimens anguitimens A. Smith, 1836 Eurocephalus anguitimens niveus Clancey, 1965
A segunda non ten subespecies.Eurocephalus ruppelli Bonaparte, 1853 no ITIS.
Características Son aves grandes, de cor parda escura e branca. Unha das súas características máis típicas é a cro branca pura da parte superior da cabeza, ao que alude o seu nome inglés white-crowned shrike (picanzo de coroa branca).
En ambas as especies, os sexos son similares na plumaxe, e os adultos diferéncianse dos inmaturos. Ao contrario que os picanzoa do xénero Lanius, son aves gregarias (como outros picazos africanos), e teñen un voo semellante ao dos papagaios.
Encóntranse nas sabanas e en hábitats forestais abertos. Como o resto dos picanzos pousan ergueitos nalgunha póla dun arbusto ou dunha árbore desde onde poidan ver o territorio circundante.
Polo xeral aliméntanse de insectos grandes pero, ocasionalmente, tamén poden comer froitos caídos ao solo.
Notas
Véxase tamén
Bibliografía del Hoyo, J.; Collar, N. J.; Christie, D. A.; Elliott, A., Fishpool, L. D. C.; Boesman, P. & Kirwan, G. M. (2016): HBW and BirdLife International Illustrated Checklist of the Birds of the World. Volume 2: Passerines. Barcelona / Cambridge, UK: Lynx Edicions / BirdLife International. ISBN 978-84-9655-398-9. Harris, Tony (2000): Shrikes and Bush-Shrikes. Princeton, Nova Jersey, USA: Princeton University Press. ISBN 0-6910-7036-9. Lefranc, Norbert (1997): Shrikes: A Guide to the Shrikes of the World. New Haven, Connecticut, USA: Yale University Press. ISBN 0-3000-7336-4. Lefranc, Norbert & Tim Worfolk (2013): Shrikes Londres, Reino Unido: A & C Black. ISBN 978-1-4081-8756-2.
Outros artigos Paseriformes Corvida Corvoideos Picanzos
Ligazóns externas Eurocephalus A. Smith 1836 na EOL.
Categoría:Lánidos Categoría:Aves de África