miniatura|286x286px| A "rosa dos temperamentos" ( Temperamenten-Rose ) compilada por Goethe e Schiller en 1798. O diagrama fai coincidir doce cores coas ocupacións humanas ou os seus trazos de carácter, agrupados nos catro temperamentos : * colérico (vermello / laranxa / amarelo): tiranos, heroes, aventureiros * hedonistas sanguíneos (amarelo / verde / ciano) hedonistas, amantes, poetas * flegmáticos (ciano / azul / violeta): oradores públicos, historiadores * melancólicos (violeta / maxenta / vermello): filósofos, pedantes, gobernantes A psicoloxía da cor é o estudo dos tons cromáticos como determinantes do comportamento humano. A cor inflúe en percepcións que non son obvias, como o sabor dos alimentos. As cores teñen calidades que poden causar certas emocións nas persoas. As cores tamén poden mellorar a eficacia dos placebos. Por exemplo, as pastillas vermellas ou laranxas adoitan empregarse como estimulantes. Como a cor inflúe nos individuos pode variar segundo a idade, o xénero e a cultura. Por exemplo, os homes heterosexuais tenden a informar de que os traxes vermellos aumentan o atractivo feminino, mentres que as femias heterosexuais negan que a cor dos traxes teña un impacto sobre a dos homes. Os estudos científicos revisados sobre os efectos psicolóxicos das cores, porén, son bastante recentes, escasos, e por veces controvertidos, como os referidos aos termos básicos da cor e a súa relatividade lingüística, ou como as asociacións de cores poden ter certa preferencia uniforme entre xénero e etnia ou variar cronolóxica e contextualmente entre culturas.
A psicoloxía da cor tamén é amplamente empregada en mercadotecnia e publicidade. Os comerciantes ven a cor como importante, xa que a cor pode influír nas emocións e percepcións dos consumidores sobre os bens e servizos. Os logotipos / imagotipos para as empresas son importantes xa que poden atraer máis clientes. As cores tamén son importantes para os escaparates das tendas. A investigación demostra que cores como o vermello tendían a atraer compradores espontáneos, a pesar de que as cores frías como o azul eran máis favorables.
Influencia da cor na percepción A cor ten un grande impacto na comida. A cor afecta a forma na que as persoas perciben a comestibilidade e o sabor dos alimentos e bebidas. Non só pode afectar a cor da comida, senón tamén a de todo o campo de visión do comensal. Por exemplo, nas tendas de alimentos, o pan normalmente véndese en envases decorados ou tinguidos con tons dourados ou marróns para promover a idea de cociñar na casa e de frescura no forno. A xente pode confundir unha bebida con sabor a cereixa por ser limón ou limón se esa bebida era de cor verde. Ademais, un sabor pode intensificarse cunha cor. A xente pode valorar un M&M marrón con máis sabor a chocolate que un M&M verde, baseándose na cor.
Efecto placebo A cor das pílulas placebo é un factor da súa eficacia, xa que as pílulas "de cor cálida" funcionan mellor como estimulantes e as pílulas de "frío" funcionan mellor como depresivos. Crese que esta relación é unha consecuencia das expectativas do paciente e non un efecto directo da cor en si. En consecuencia, estes efectos parecen depender da cultura. Iluminación pública azul dereita|miniatura|200x200px| Luces azuis na estación de tren LIRR de Woodside A luz azul fai que a xente se sinta relaxada, o que levou aos países a engadir farolas azuis para diminuír as taxas de suicidio. En 2000, a cidade de Glasgow instalou iluminación pública azul en certos barrios e, posteriormente, informou do achado anecdótico de criminalidade reducida nestas zonas. Unha empresa ferroviaria no Xapón instalou iluminación azul nas súas estacións en outubro de 2009 nun esforzo por reducir o número de intentos de suicidio, aínda que o efecto desta técnica foi cuestionado.
Investigáronse tamén as taxas de suicidio dunha ponte, dependendo da cor que se pintase. A Universidade da Columbia Británica realizou un estudo que analizou especificamente os efectos de cor do Blackfriars Bridge. A ponte foi construída orixinalmente en ferro negro macizo. Máis tarde, a ponte pintouse de verde e a taxa de suicidios diminuíu un 30%, talvez por estar relacionada coa simbolización do renacemento ou novos comezos.
Preferencia de cor e conexión entre cor e emoción Como as persoas responden a diferentes estímulos de cor varía dunha persoa a outra. Nun estudo dos Estados Unidos, o azul é a mellor opción nun 35%, seguido do verde (16%), púrpura (10%) e vermello (9%). O azul e o verde poden deberse a unha preferencia por certos hábitats que foron beneficiosos no ambiente ancestral como se explica na estética evolutiva.Dutton, Denis. 2003. 'Aesthetics and Evolutionary Psychology' in "The Oxford Handbook for Aesthetics". Oxford University Press. O laranxa, o amarelo e o marrón son as cores menos populares, respectivamente.
A preferencia de cor tamén pode depender da temperatura ambiente. As persoas frías adoitan seleccionar cores cálidas como o vermello ou o amarelo, mentres que as persoas quentes favorecen cores frías como o azul e o verde. Os individuos introvertidos tamén son máis atraídos polas cores frías, mentres que os extravertidos prefiren cores máis cálidas.
O xénero tamén demostrou influír na recepción das cores, con algunhas investigacións que suxiren que as mulleres e os homes prefiren as cores "cálidas" e "frías" respectivamente. O negro, o branco e o gris, como tons ou matices, demostraron ser recibidos de xeito máis positivo polos machos que polas femias. miniatura|esquerda|Priyanka Chopra vestida en roxo-vermello.
O psicólogo Andrew J. Elliot testou se a cor da roupa dunha persoa podía facelos parecer máis atractivos sexualmente. Descubriu que os homes e as mulleres heterosexuais vestidos de vermello eran moito máis propensos a atraer a atención romántica que as mulleres vestidas con calquera outra cor. A cor non afectou á valoración do atractivo doutras mulleres por parte de mulleres heterosexuais. Outros estudos demostraron que homes vestidos de vermello atraen ás mulleres heterosexuais.
Ao contrario da afección dos adultos polo azul, nos nenos o amarelo é a cor máis favorecida, quizais debido ás súas asociacións coa felicidade. Non obstante, aos nenos gústanlles as cores que resultan agradables e reconfortantes de xeito cambiante, mentres que a preferencia da cor nos adultos adoita ser facilmente influída. O fondo cultural ten unha forte influencia nas asociacións de cores. Os estudos demostraron que as persoas da mesma rexión, independentemente da etnia, terán as mesmas preferencias de cor. As asociacións comúns que conectan as cores cunha emoción particular tamén poden diferir interculturalmente. Por exemplo, un estudo examinou as relacións de cores con emocións con participantes en Alemaña, México, Polonia, Rusia e os Estados Unidos; descubrindo que o vermello estaba asociado á ira e que se vía forte e activo.Diana Widermann, Robert A. Barton, and Russel A. Hill. Evolutionary perspectives on sport and competition. En Non obstante, só os polacos relacionaron o morado coa ira e os celos, mentres que os alemáns relacionaron os celos co amarelo. Isto destaca como a influencia de diferentes culturas pode cambiar as percepcións da cor e a súa relación coa emoción. Varios autores consideran vínculos formais, cromáticos e mesmo musicais entre o tipo de arte e as características da paisaxe onde se desenvolve esa arte. Pablo Carpintero Arias e Rosa Sánchez Beiroa atoparon unha correlación entre os distintos tipos de toque da gaita e as características das paisaxes desde Lisboa a Asturias. (Véxase tamén cromatismo musical).
Luz, cor e percepción A luz e a cor inflúen na forma en que a xente ve o seu contorno. Diferentes tipos de fontes de luz afectan a obxectos interiores ou externos cambiando visualmente as cores da súa superficie. Os tons específicos observados baixo a luz solar natural poden variar cando se ven baixo a luz dunha bombilla incandescente (tungsteno): as cores máis claras poden parecer máis laranxas ou "pardas" e as cores máis escuras poden parecer aínda máis escuras. (Véxase tamén efecto Purkinje). miniatura|250x250px|Unha secuencia animada da simulación do aspecto dunha flor vermella (dun xeranio) e vexetación de fondo baixo condicións fotópica, mesópica, e escotópica. A luz e a cor dun obxecto poden afectar como se percibe o seu posicionamento. Se a luz ou a sombra, ou a cor do obxecto, enmascaran o verdadeiro contorno dun obxecto (contorno dunha figura), pode parecer que ten forma diferente da realidade. Os obxectos baixo unha fonte de luz uniforme promoverán unha mellor impresión de forma tridimensional. A cor dun obxecto pode afectar se parece ou non en movemento. En particular, as traxectorias de obxectos baixo unha fonte de luz cuxa intensidade varía co espazo son máis difíciles de determinar que os obxectos idénticos baixo unha fonte de luz uniforme. Isto podería interpretarse como interferencia entre o movemento e a percepción da cor, as cales son máis difíciles con iluminación variable.
Carl Jung asóciase coas etapas pioneiras da psicoloxía da cor. A Jung interesábanlle as propiedades e significados das cores, e o potencial da arte como ferramenta para a psicoterapia. Os seus estudos sobre o simbolismo da cor abarcan unha ampla gama de temas, desde mandalas ás obras de Picasso até a soberanía case universal da cor ouro, que segundo Charles A. Riley II, "expresa o vértice da espiritualidade e da intuición ". Riley, Charles A. II. "Color Codes: Modern Theories of Color in Philosophy, Painting and Architecture, Literature, Music, and Psychology". Hannover: University Press of New England, 1995, p. 307. Jung intentou descifrar e desenvolver unha linguaxe ou código determinado polas cores. O seu traballo influíu historicamente no campo da psicoloxía da cor.
Modelo xeral O modelo xeral de psicoloxía da cor depende de seis principios básicos:
A cor pode ter un significado específico. O significado da cor baséase nun significado aprendido ou ben nun significado biolóxico. A percepción dunha cor fai que a persoa perciba a avaliación automaticamente. O proceso de avaliación forza un comportamento motivado pola cor. A cor adoita exercer a súa influencia automaticamente. O significado e o efecto da cor tamén teñen que ver co contexto. Usos en mercadotecnia Dado que a cor é un factor importante na aparencia visual dos produtos e no recoñecemento da marca, a psicoloxía da cor volveuse importante para o márketing. Os traballos recentes en mercadotecnia demostraron que a cor se pode usar para comunicar a personalidade da marca.
Os comerciantes deben ser conscientes da aplicación da cor en diferentes soportes (por exemplo, impresa ou web), así como dos significados e emocións que un público concreto pode asignar á cor. Aínda que hai intentos de clasificar a resposta do consumidor a diferentes cores, todos perciben a cor de xeito diferente. O efecto fisiolóxico e emocional da cor en cada persoa está influenciado por varios factores como experiencias pasadas, cultura, relixión, ambiente natural, xénero, raza e nacionalidade. Ao tomar decisións sobre a cor, é importante determinar o público obxectivo para transmitir a mensaxe correcta. As decisións sobre a cor poden influír nas mensaxes directas e nos valores e atributos de marca secundarios en calquera comunicación. A cor debe seleccionarse coidadosamente para aliñarse coa mensaxe clave e as emocións que se transmiten nunha peza.
A investigación sobre os efectos da cor na preferencia e na comercialización do produto demostra que a cor do produto pode afectar ás preferencias do consumidor e, polo tanto, á cultura de compra. Isto débese principalmente á aprendizaxe asociativa. A maioría dos resultados mostran que non é unha cor específica que atrae a todos os públicos, senón que certas cores se consideran apropiadas para determinados produtos.