Vincenzo Pasquale Angelo Petrocelli, nado en Cervaro o 6 de xullo de 1823 e finado en Nápoles o 2 de febreiro de 1896, foi un pintor italiano. Profesor honorario da Academia de Belas Artes de Nápoles e de varias academias estranxeiras, contou co mecenado de Fernando II das Dúas Sicilias.
Vincenzo Petroccelli foi nomeado profesor honorario da Accademia di Brera.
Traxectoria Vincenzo Pasquale Angelo Petrocelli, ás veces citado como ‘‘Petroccelli’’ (como asinaba), naceu en Cervaro no Reino das Dúas Sicilias. Orfo dende cedo, aos 18 anos ingresou na Accademia di Belle Arti di Napoli, estudando con Domenico Morelli.Levi (1906), p. 105
Debutou na ‘‘Esposizione Borbonica’’ de 1839 e participou tamén en 1841, 1848 e 1851 (’’Ginevra genuflessa…’’, ‘‘Morte di Galeazzo Sforza’’, ‘‘Isabella di Firenze’’, ‘‘Una famiglia di neofiti sorpresa dalle guardie pretoriane’’). Acadou a madurez artística despois de 1850; en 1851 realizou o ’’Retrato do mozo duque N.B. Yusupov’’ (hoxe no Museo do Ermitage). Expuxo na ‘‘Esposizione Nazionale d’arte di Napoli’’ (1877)☃☃ e, xunto con Morelli, foi elixido para realizar frescos no Templo de San Francesco en Gaeta. Morreu en Nápoles en 1896. Tivo dous fillos pintores, Achille e Arturo.Ceci (1937), p. 464.
Dedicouse á pintura histórica, ao retrato e á pintura de xénero. Vincenzo Gemito realizou un retrato en terracota del en 1869.
Obras en museos Colección Real da Casa de Savoia. Museo do Ermitage, San Petersburgo. Reggia di Caserta: ‘‘Bice nel Castello di Rosato’’ (1860). Museo Nacional de Capodimonte‘‘Devoti in preghiera’’ (1849).
Honras Cabaleiro da Orde da Coroa de Italia
Notas
Véxase tamén
Bibliografía
Categoría:Pintores de Italia Categoría:Nados en 1823 Categoría:Finados en 1896