dereita|miniatura|Torre da Igrexa do Espírito Santo
Levoča é a principal cidade do Distrito de Levoča na Rexión de Prešov do leste de Eslovaquia, cunha poboación de 14.256 habitantes. A cidade ten un centro histórico cunha muralla ben conservada, unha igrexa gótica co altar de madeira máis alto do mundo, esculpido polo Mestre Pavol de Levoča, e moitos outros edificios renacentistas.
O 28 de xuño de 2009, a UNESCO engadíu Levoča á súa lista do Patrimonio da Humanidade.UNESCO Newswebsite
Xeografía
Está situada na parte norte da conca de Hornád, nas ladeiras dos outeiros de Levoča, no regato Levočský potok, un afluente do Hornád. Poprad está a 25 km ao oeste, Prešov 50 km ao leste, Košice 90 km ao sueste e Bratia 370 km ao suroeste. Os asentamentos próximos inclúen: Levočská Dolina (=galego: Val de Levoča). Aproximadamente 4 km fóra da cidade, camiño de Závada. Levočské Lúky (=galego: Campos de Levoča). Asentamento na estrada de Spišska Nová Ves. Závada. Aldea nos outeiros por riba de Levočská Dolina.
Etimoloxía
O nome é de orixe eslovaca e pertence aos nomes de asentamentos eslovacos máis antigos rexistrados en Spiš. Orixinalmente era o nome do regato Lěvoča, un afluente do río Hornád (actual Levočský potok). O nome probablemente derivou do adxectivo lěva (esquerda, un afluente esquerdo), o lingüista Rudolf Krajčovič tamén suxeriu como orixe a palabra lěvoča que significa "zona regularmente inundada".
Historia
thumb|Vista de Levoča en 1618 Levoča está situada na rexión histórica de Spiš, que estivo habitada xa na Idade de Pedra. No século XI, esta rexión foi conquistada e, posteriormente, converteuse en parte do Reino de Hungría e permaneceu así ata 1918. Despois das invasións mongois de 1241/1242, a zona tamén poboouse por alemáns (máis tarde coñecidos como Xermanos de Zipser). A cidade converteuse na capital da Asociación de Xermanos de Spiš, cunha forma de autogoberno dentro do Reino de Hungría. A referencia escrita máis antiga á cidade de Levoča remóntase a 1249. En 1317, Levoča (naquel momento coñecida xeralmente polo nome alemá de Leutschau - vexa a cronoloxía a continuación para as listas de nomes cambiantes) recibiu o status de cidade real. En 1321, concedeuse un amplo dereito, atraendo a comerciantes, artesáns e propietarios de minas a establecerse nesta cidade.
No século XV, a cidade, situada nunha intersección de rutas comerciais entre Polonia e Hungría, converteuse nun rico centro de comercio. Exportaba ferro, cobre, peles, coiro, millo e viño. Ao mesmo tempo, a cidade converteuse nun importante centro cultural. O humanista inglés Leonard Cox ensinou arredor de 1520 nunha escola en Levoča. O libreiro Brewer de Wittenberg transformou a súa libraría nunha prolífica imprenta que durou 150 anos. Finalmente, un dos talladores medievais máis coñecidos, o Mestre Pavol de Levoča, estableceuse aquí.
dereita|thumb|"Gaiola da vergoña", gaiola de castigo fóra do antigo Concello A cidade mantivo este status cultural e económico ata finais do século XVI, a pesar de dous incendios prexudiciais: o primeiro en 1550 destruíu case toda a arquitectura gótica e outro en 1599. Neste período de prosperidade, construíronse varias igrexas e a cidade tiña unha escola, biblioteca, farmacia e médicos. Xa había unha imprenta en 1624. Levoča foi un centro da Reforma protestante. A cidade comezou a decaer durante os levantamentos anti-Habsburgo no século XVII.
Nunha secuencia sensacional de acontecementos no ano 1700, o alcalde da vila foi ferido accidentalmente por un nobre local durante unha cazaría, o que xerou unha serie de ataques de vinganza que finalmente resultaron no asasinato do alcalde, Karol Kramler, un maxistrado saxón. O brazo do alcalde foi entón cortado, embalsamado e conservado no concello como unha chamada a unha maior vinganza. Isto converteuse no tema dunha novela en húngaro sobre a vila, A cidade negra, do escritor Kálmán Mikszáth.Jan Lácika, Spiš, 1999, p. 57
No extremo sur da praza principal, a Igrexa Evanxélica de Levoča construíuse a partir de 1823 e consagrouse en 1832. Substituíu unha igrexa articular anterior fóra das murallas da cidade.Jan Lácika, Spiš, 1999, p. 60
A importancia económica da cidade diminuíu en 1871 cando se construíu o novo e importante ferrocarril Košice-Bohumín a só 8 km ao sur, rodeando Levoča e pasando pola veciña cidade de Spišská Nová Ves. Máis tarde, en 1892, só se construíu unha liña secundaria desde a estación de tren de Spišská Nová Ves ata Levoča. Antes do establecemento da Checoslovaquia independente en 1918, Levoča formaba parte do Condado de Szepes dentro do Reino de Hungría. De 1939 a 1945, formou parte da República Eslovaca. O 27 de xaneiro de 1945, o 1º Corpo do Exército Checoslovaco desaloxou á Wehrmacht e ao Exército Real Húngaro de Levoča, e volveu formar parte de Checoslovaquia. Forma parte da Eslovaquia independente desde 1993.
O 3 de xullo de 1995, Levoča recibiu a visita do Papa Xoán Paulo II. Celebrou unha misa para 650.000 fieis no tradicional lugar de peregrinación da Mariánska hora, un outeiro a uns 2 km ao norte de Levoča con vistas da cidade.
Características históricas
A cidade vella ten unha localización pintoresca e aínda está rodeada pola maior parte das súas antigas murallas. Ao asociar a cidade co Castelo de Spiš e Žehra en xuño de 2009 como o renomeado Patrimonio da Humanidade de "Levoča, Spišský Hrad e os Monumentos Culturais Asociados", a UNESCO cita o centro histórico da cidade, as súas fortificacións e as obras do Mestre Paulo de Levoča conservadas na cidade.
A entrada principal á cidade vella é a través da monumental Porta de Košice (século XV), detrás da cal se atopa a ornamentada Igrexa barroca do Espírito Santo e o Novo Mosteiro Minorita ().
A praza da vila (Námestie Majstra Pavla - Praza do Mestre Paulo) presume de tres monumentos importantes: o pintoresco Antigo Concello (séculos XV-XVII) que agora contén un museo, a igrexa evanxélica luterana con cúpula (1837) e a Basílica de Santiago do século XIV (en eslovaco: Bazilika svätého Jakuba). Alberga un altar de madeira magnificamente tallado e pintado, o máis alto do mundo (18,62 m²), creado polo mestre Paulo de Levoča arredor de 1520. A praza está moi ben conservada (a pesar dunha ou dúas incursións modernas) e contén varios edificios rechamantes que foron as casas da nobreza local a finais da Idade Media. Tamén destaca na praza a "Gaiola da Vergoña" de ferro forxado, que data do século XVII e que se utilizaba para o castigo público dos malfeitores. Unha placa nunha das casas rexistra a impresión e publicación na cidade da obra máis famosa de Comenius, o Orbis Pictus. Outros edificios da praza albergan un museo histórico e un museo dedicado á obra do mestre Paulo.
Detrás da praza da rúa Kláštorská atópanse a igrexa do século XIV e os restos do antigo mosteiro dos Minoritas, agora incorporado a unha escola de gramática da Igrexa. Nas proximidades atópase a "Porta Polaca" da cidade, unha construción gótica do século XV.
Desde o século XVI ata finais de 1922, Levoča foi o centro administrativo da provincia de Szepes (Spiš). Entre 1806 e 1826, o arquitecto húngaro de Eger, Antal Povolny, construíu un grandioso edificio administrativo, a Gran Casa Provincial, como sede da administración da cidade. Axustou o seu estilo clasicista ao carácter renacentista de Levoča, enfatizando as liñas horizontais do edificio. A Casa está considerada unha das Casas Provinciais máis fermosas do antigo Reino de Hungría. Hoxe en día, está reconstruída e é a sede da administración.
Os Arquivos Rexionais do Estado (Štátny oblastný arhív) están nun edificio de pedra marrón no lado norte da praza en nám. Majstra Pavla 60.
Galería
Notas
Referencias
Véxase tamén
Outros artigos Patrimonio da Humanidade en Eslovaquia
Ligazóns externas Official website of Levoča Basilica of St. James Official website of Tourist Information Centre in Levoča Article about Levoča at Spectacular Slovakia Levoča International Music Festival ('Indian Summer in Levoča')
Categoría:Patrimonio da Humanidade en Eslovaquia