A Reserva Forestal de Sinharaja é a última selva tropical virxe que queda en Sri Lanka. Fogar de abundante flora e fauna endémica e rara, declarouse Patrimonio da Humanidade pola UNESCO.
Formado durante o período Xurásico (hai entre 200 e 145 millóns de anos), o bosque de Sinharaja é a selva tropical máis densa de Asia. Estímase que a densidade total de vexetación rolda as 240.000 plantas por hectárea.
Características Máis do 60% das árbores son endémicas, e moitas delas considéranse raras. É o fogar de 19 das 20 aves endémicas de Sri Lanka, incluíndo a esquiva malcocha de cara vermella, o cucal de Ceilán e a pega azul de Sri Lanka.
thumb|alt=Sinharaja|cuberta forestal de Sinharaja
Entre os réptiles figuran a víbora de Sri Lanka e a víbora de nariz de corcoba (ambas endémicas), tamén hai unha gran variedade de anfibios (especialmente ras arborícolas) e invertebrados, incluíndo a bolboreta "birdwing" de Sri Lanka (endémica) e varias especies de samesugas.
Xeografía
Localización A Reserva Forestal de Sinharaja abrangue a maior parte da bacía do río Kalu Ganga e unha pequena parte da do Gin Ganga, polo norte. A maior parte do bosque (o 60%) atópase dentro dos límites do distrito de Rathnapura. O resto repártese entre o distrito de Galle (20%) e o distrito de Kaluthara (20%).
Características naturais É probable que a selva tropical se formase durante o período Xurásico (hai entre 200 e 145 millóns de anos). Este bosque abrangue unha superficie de 36.000 hectáreas (360 km²).
Actividade humana A reserva está ben integrada coa poboación local, que vive en varias ducias de aldeas espalladas ao longo do límite. Os habitantes locais recollen plantas medicinais, froitos comestibles, froitos secos, cogomelos e outros produtos forestais non madeireiros, incluíndo mel e un zume azucarado obtido dunha especie de palmeira local do xénero Caryota.
En 2013, a UNESCO solicitou a paralización da ampliación dun antigo camiño que conectaba a zona de Lankagama con Deniyaya, ao seu paso por un tramo de selva de 1 km dentro da área protexida, tras unha reclamación do Centro de Estudos Ambientais e da Natureza de Sri Lanka. Un grupo de ecoloxistas levou a cabo unha campaña nas redes sociais e pediu ás autoridades que detivesen a situación.
Martin Wijesinhe foi unha das figuras máis destacadas de Sri Lanka en relación con Sinharaja, actuando como o seu gardián e coidador non oficial desde a década de 1950 ata a súa morte en 2021.
En marzo de 2021, unha denuncia da ecoloxista Bhagya Abeyratne sobre a magnitude da deforestación dentro da reserva recibiu unha ampla atención dos medios de comunicación.
Turismo A Reserva Forestal de Sinharaja está aberta ao público e é accesible para os turistas a través de catro entradas principais: Weddagala (noroeste), Rakwana (nordeste), Neluwa (suroeste) e Deniyaya–Mederipitiya (sueste).
De acordo coa normativa de conservación, é obrigatorio que todos os visitantes entren no bosque acompañados por un guía autorizado. Hai dispoñibles diversas rutas de sendeirismo guiadas, dirixidas por guías turísticos de Sri Lanka certificados, que permiten coñecer a rica biodiversidade e a importancia ecolóxica do bosque.https://thealwayswanderer.com/sinharaja-forest-sri-lanka/
Galería Fonte:https://thealwayswanderer.com/sinharaja-forest-sri-lanka
Notas
Véxase tamén
Outros artigos Patrimonio da Humanidade en Sri Lanka
Categoría:Patrimonio da Humanidade en Sri Lanka