мини|Пол Сезан, Куќата на обесениот човек, 1873 година. Парабола за силниот човек или парабола за разбојникот — една од Исусовите алегориски параболи, запишана во канонските евангелија на Матеј, Марко и Лука, како и во неканонското евангелие според Тома.
Парабола
Според Матеј
Според Марко
Според Лука
Според Тома
Толкувања Во синоптичките евангелија според Матеј, Марко и Лука, оваа парабола е дел од поголема расправа во која противниците го обвинуваат Исус дека ги истерувал демоните со помош на Велзевул, односно дека бил во сојуз со Сатаната:
Толкувано во овој контекст, силниот човек го претставува Сатаната, а напаѓачот го претставува Исус. Исус на тој начин вели дека не можел да изврши егзорцизам без прво да го победи Сатаната.
Крег Кинер верува дека Исусовата парабола за силниот човек е продолжение на древната поговорка „никој не краде силен човек“.
Во неканонското Евангелие според Тома, кое не го содржи контекстот на расправата за Велзевул, изреката може да се протолкува како „лукаво планирање и внимателна стратегија“ неопходни за да се постигнат нечии цели.
Наводи
Категорија:Исусови параболи Категорија:Евангелие според Марко Категорија:Евангелие според Лука Категорија:Евангелие според Матеј