Муавија II ибн Јазид бил третиот калиф на Омејадската династија, владеел многу кратко (683–684) и останал запаметен како млад и слаб владетел кој не успеал да ја стабилизира империјата во време на граѓанска војна.
Ран живот Муавија II е роден околу 664 година во Сирија, како син на Јазид I и внук на Муавија I, основачот на Омејадскиот калифат. На престолот се искачил по смртта на неговиот татко Јазид I во 683 година, но бил многу млад, околу 19 години, и без политичко искуство. Неговото владеење се совпаднало со периодот познат како Втора фитна, голема граѓанска војна во исламскиот свет, кога легитимитетот на Омејадите бил жестоко оспоруван.
Владеење Муавија II имал власт само во Дамаск и делови од јужна Сирија, додека големи делови од империјата биле под контрола на неговите противници. Најсилен ривал му бил Абдула ибн ал-Зубејр, кој се прогласил за калиф во Мека и добил широка поддршка во Хиџаз и други региони. Муавија II бил болен и слаб, па не можел да води активна политика или воени кампањи. Се вели дека дури и одбил да ја преземе целосната одговорност за калифатот, признавајќи дека не е способен да владее.
Неговото владеење траело само неколку месеци, а тој починал во 684 година во Дамаск, на возраст од околу 19–20 години. Со неговата смрт завршила Суфијанидската гранка на Омејадите (потомци на Муавија I), а власт ја презел Марван I, кој ја основал новата Марванидска линија на Омејадската династија.
Категорија:Омејади