Хелен Беатрис Ли Френклин (р. октомври 1895 - п. 19 јануари 1949) — американска учителка и застапничка за социјална правда која се преселила во Бостон за време на Големата миграција на Афроамериканците.
Живот Френклин била родена во Ајкен, Јужна Каролина, како ќерка на Хенриета и Шерман Ли, кои имале уште пет деца. Нејзиниот татко работел како печатар, додека нејзината мајка била домаќинка и се грижела за Хелен и нејзините браќа и сестри. Нејзиниот татко често бил „малтретиран поради печатење и дистрибуција на литература што ја осудува сегрегацијата и дискриминацијата“, што веројатно придонело за преселбата на семејството на север. Семејството на Френклин се преселило во Масачусетс на почетокот на 20 век, првично преселувајќи се во Сомервил, каде што нејзиниот татко нашол работа како агент за недвижности, а нејзината мајка како кројачка. Хелен го посетувала училиштето „Чарлс Г. Поуп“ сè додека нејзиното семејство не се преселило во Кембриџ, каде што таа го посетувала средното и латинско училиште Кембриџ (сега именувано Кембриџ Ринџ и латинско училиште). Дипломирала во 1914 година.
Неколку години по дипломирањето, Френклин се вратила на југ за да работи во Меморијалниот институт Палмер во Седалија, Северна Каролина, училиште за афроамерикански деца. Таа продолжила да работи во училишта наменети за подучување на Афроамериканци во текот на 1920-тите, како што се Нормалното и Индустриското училиште Јутика во Мисисипи. Во март 1924 година, Френклин отпатувала назад во Кембриџ со групата наречена „Квартет Седалија“ (Sedalia Quartette), пејачка група која помогнала да се соберат средства за Институтот „Палмер Меморијал“ на северот. Пет години подоцна, на 10 август 1929 година, бил отворен Заедничкиот центар во Кембриџ, со Хелен како негова прва секретарка. Хелен продолжила да помага таму до 1936 година.
Сепак, во 1931 година, таа го насочила своето внимание подалеку од Центарот на заедницата и кон Бостонската урбана лига, група посветена на помагање на Афроамериканците кои имале проблеми со економски, социјални и здравствени проблеми; таа присуствувала на здравствени саеми за да ја подигне свеста за Лигата. Од 1931 до околу 1936 година, таа работела како помошник-секретар под Џорџ Гудвин. Околу 1935 година, Хелен се преселила во Роксбери по смртта на нејзината мајка и татко во декември 1930 и јануари 1931 година. И покрај нејзините напори да го спаси семејниот дом со отплата на нивните долгови, таа веројатно била доведена до преселбата бидејќи таму имало уште една силна црна заедница. Во текот на 1930-тите, таа се посветила и на неколку клубови, вклучувајќи го и женскиот помошен клуб на Ветераните од странски војни. Таа служела како музичарка на нејзината позиција и помагала во организирањето настани со нејзината сестра, Бланш.
Во ноември 1941 година, Хелен почнала да работи во Морнаричката дворница Чарлстаун како дактилографка, каде што доживеала дискриминација; таа и уште 11 жени испратиле писмо до Комитетот за фер практики за вработување, наведувајќи дека веруваат дека нивните работодавци создаваат посебен дел за нив и им даваат на белите жени повеќе можности за унапредување од нив. Сепак, овој случај подоцна бил отфрлен од страна на Комисијата. Откако разбрала за ваквиот исход, Хелен се обратила до Комисијата за воена работна сила, барајќи преместување во Бирото за ветерани.
Хелен починала на 19 јануари 1949 година, на 53-годишна возраст. Во последните години од нејзиниот живот, таа останала активна во Центарот за рехабилитација на ветерани во Бостон, како и членка на Извршниот одбор на бостонската филијала на NAACP. На нејзиниот погреб, пофалниот говор бил одржан од страна на д-р Шарлот Хокинс Браун, доживотна пријателка и претседателка на Меморијалниот институт Палмер.
Наводи
Категорија:Починати во 1949 година Категорија:Родени во 1895 година Категорија:Историја на човековите права