Prunus simonii или Симонова слива — дрво од родот Prunus. Првпат го опишал Ели-Абел Кариер во 1872 година, а потекнува од покраината Хебеј, Кина. Видот не е познат во вистинска дива состојба. Бил важен за одгледување комерцијални сорти сливи од вкрстувања со други видови од родот Prunus. Видот е именуван по Габриел Ежен Симон (1829–1896), француски ботаничар и дипломат кој испратил семки во Парискиот музеј во раните 1860-ти, додека ја претставувал француската влада во Кина. Почнувајќи од околу 1881 година, видот станал општо познат во Соединетите Држави, откако бил воведен таму од Франција.
Опис Prunus simonii е мало листопадно дрво кое расте до околу 6 м во висина. Цветовите речиси и да не произведуваат полен. Плодот варира по квалитет, може да биде горчлив или пријатен за јадење и е плоснат по облик. Исто како кајсијата, месото од плодот цврсто се лепи за семката. Вкусот е често горчлив. Производството на плодови не е особено обилно. Плодот е темноцрвен или „цигла-црвен“. Гранките се тенки, а листовите издолжени. По изглед, плодот е порамен од повеќето сливи, изгледа „како домат“. Плодот е особено ароматичен, многу повеќе од Prunus salicina, со релативно високо ниво на хексил ацетат, кој им ја дава аромата на плодовите.
Употреба Одгледувачот Лутер Бербанк посветил многу работа на хибридизација на овој вид со јапонската слива (Prunus salicina) и развил голем број сорти од хибридот. Од нив, сортата „Climax“ била особено значајна по својата важност за индустријата за испорака на овошје во Калифорнија. Други влијателни сорти на слива што Бербанк ги развил со потекло од P. simonii се „Maynard“, „Chalco“, „Santa Rosa“ и „Formosa“. Овие два вида и европскиот вид Prunus cerasifera придонеле за поголемиот дел од генетската конституција на современите сорти на слива од јапонски тип, со помал придонес од три домородни американски видови P. americana, P. angustifolia и P. munsoniana.
Наводи
Надворешни врски
Категорија:Слива Категорија:Растенија опишани во 1872 година