Agrimonia procera, е вид скриеносеменица која припаѓа на семејството рози.

Потекнува од Европа и Јужна Африка.

Опис Повеќегодишно тревесто растение, 50-120 цм високо, со густи прости влакна, или со прости и ѓлездести влакна, по целата површина. Стеблото разгрането. Листовите со 3-6 пара крупни ливчиња, а помеѓу нив со 3 пара мали ливчиња. Големите ливчиња и терминалното ливче елиптични, 2-5 цм долги, на горната страна темнозелени, на долната сиво-зелени, со ретки долги влакна и многубројни жолти точкасти жлезди, по работ до основата напилени или грубо насечени. Прилисниците слични на малите ливчиња и само во основата сраснати со лисните дршки. Соцветијата 10-20 цм долги; цветовите во пазувите на една триделна брактеа, а цветните дршки куси и со 2 прицветничиња. Цветовите хермафродитни. Чашкините ливчиња 5, триаглесто-јајцевидни, 1,5-2 мм долги, со густи жлезди и 3 жили. По прецветувањето се свиткуваат навнатре и трајно остануваат на плодот. Венечните ливчиња златно-жолти, долгнавести до обратно-јајцевидни 4- 5 мм долги. Прашниците 10-20, покуси од венечните ливчиња. Плодникот од 2 карпели, столпчињата 2. Зрелиот хипантиум скоро ѕвонест, околу 11 мм долг и 11 мм широк, по површината со плитки и скоро незабележливи бразди, кои се присутни само во горната половина на плодот, надворешните кукести четинки на плодот расперени или свиткани наназад.

Екологија Живеалиштето на Agrimonia procera во Британија и Ирска се шумските рабови, грмушките, патиштата и високите тревни површини, понекогаш влажни почви. Ограничена е во низините, позната е само до 335 м кај Фортингал, во Пертшир. Најзастапена е по ридовите во дабови или понекогаш јасенови шуми, или на рабовите на полињата во близина. Цвета обично од крајот на јули во јужна Англија.

Малку е познато за интеракциите помеѓу Agrimonia procera и другите видови. Британската база на податоци за инсекти и нивните растенија за храна наведува само една лисна вошка, Acyrthosiphon malvae (Mosley, 1841) што е забележана на ова растение.

Распространетост Се смета дека автохтоната дистрибуција на Agrimonia procera е речиси цела Европа и Јужна Африка, но ниту една од териториите помеѓу нив. Оваа впечатливо дисјункциска дистрибуција е многу невообичаена и може да се должи на транспорт на семето преку мигрирачки диви птици или поновото воведување од страна на луѓето. Меѓутоа, во Јужна Африка се смета за автохтона и официјално е категоризирана како „незагрозена“, иако некои извори, како што е веб-страницата за граѓански науки iNaturalist, ја опишуваат како инвазивна таму.

Распространетост во Македонија Расте покрај планинските патишта. Позната е само за Пелистер и Гевгелија - Смрдлива Вода.

Употреба Agrimonia procera е вкусен за добитокот и се јавува во пасени шуми, ливади и пасишта. Како и другите видови Agrimonia се вели дека има корисни ефекти врз здравјето на експерименталните животни и го намалува воспалението во клетките ин витро. Хемикалиите што се испитуваат вклучуваат соединение со горчлив вкус агримонин и разни флавоноиди. Agrimonia procera често се рекламира како средство кое има здравствени придобивки кај луѓето, иако медицинските извори нагласуваат дека генерално недостасуваат докази за ефикасноста и безбедноста. Тврдењата за неговата употреба во минатото може да се претерани: римскиот автор Целзус, кој бил влијателен во медицината повеќе од илјада години, го споменува Agrimonia procera само како можен лек за каснувања од змија.

Наводи

Надворешни врски

Категорија:Флора на Македонија