мини|Митрополит Мелетиј Мелетиј Велешки, бугарски духовник од Македонија и еден од повисоките архиереи на Бугарската егзархија во последните децении од османлиското владеење и во периодот на Првата светска војна.
Потекло и образование Мелетиј Велешки е роден како Марко Димитров на 22 февруари 1868 година во Битола, тогаш во Османлиското Царство. Потекнувал од семејство поврзано со преродбеничката и егзархиската средина во Битола. Основното образование го стекнал во родниот град, најпрвин во грчко училиште, а потоа во бугарско училиште.
Во 1886 година, на 18-годишна возраст, заминал во Одрин, каде што се запишал во свештеничкото училиште на Бугарската егзархија. По завршувањето на училиштето се замонашил во Преображенскиот манастир кај Велико Трново, земајќи го монашкото име Мелетиј. Во 1888 година бил ракоположен за јероѓакон.
Потоа продолжил со високо духовно образование во Киевската духовна семинарија, каде што студирал од 1889 година. Таму се стекнал со пошироко богословско образование, а меѓу другото изучувал и библиски еврејски јазик.
Митрополит Велешки По завршувањето на образованието, Мелетиј постепено напредувал во структурата на Бугарската егзархија. Неговата кариера била тесно поврзана со црковно-просветната работа меѓу егзархиското население во Македонија и Одринска Тракија.
На почетокот на XX век станал еден од позначајните духовници на Егзархијата, а во 1909 година бил избран за митрополит на Велешката епархија. Така станал еден од архиереите што ја претставувале Егзархијата во Македонија.
Како митрополит на Велешката епархија, Мелетиј ја претставувал Бугарската егзархија во еден од важните црковни центри во Вардарска Македонија. Неговата дејност се одвивала во период на силна конкуренција меѓу Бугарската егзархија, Цариградската патријаршија и Српската црква, како и во услови на засилена политичка борба за влијание во Македонија. мини|Протераните бугарски митрополити од Македонија по завршувањето на Балканските војни Во 1913 година, по воспоставувањето на српската власт во Вардарска Македонија, Мелетиј бил принуден да го напушти Велес. Изворите наведуваат дека во ноември 1913 година бил поставен за егзархиски заменик во Цариград, односно станал прв човек на Егзархиското заместништво во османлиската престолнина.
Ова била особено значајна функција. По преместувањето на седиштето на Егзархијата во Софија, Егзархиското заместништво во Цариград продолжило да ги застапува интересите на Бугарската егзархија и на бугарското христијанско население што останало во Османлиското Царство. Бугарската патријаршија го наведува токму Мелетиј како прв егзархиски заменик.
Во Првата светска војна Неговата улога станала уште позначајна во текот на Првата светска војна.
По влегувањето на Бугарија во војната во 1915 година и воспоставувањето на бугарска власт во Вардарска Македонија, Бугарската егзархија започнала повторно да го организира своето црковно управување во регионот.
Во ноември 1915 година Мелетиј бил повикан да се врати во Македонија и да ја преземе својата Велешка епархија. Во март 1916 година пристигнал во Велес и започнал со обновување на егзархиската епархиска организација.
Меѓутоа, неговиот престој во Велес бил краткотраен. Поради проблемите околу Егзархиското заместништво во Цариград, Светиот синод на Бугарската црква решил Мелетиј повторно да се врати во османлиската престолнина. Во декември 1917 година тој го напуштил Велес и повторно ја презел функцијата егзархиски заменик во Цариград.
Овој период е интересен бидејќи покажува дека функцијата „велешки митрополит“ не значела нужно постојан физички престој во Велес. Во услови на војни, промени на граници и прогон на егзархиските архиереи, митрополитите често биле принудени да управуваат со своите епархии од други центри.
Последните години и смртта Мелетиј останал на чело на Велешката епархија, но практично голем дел од последните години ги поминал во Цариград како егзархиски заменик.
Починал на 14 август 1924 година во Цариград (Истанбул). Бил погребан во дворот на бугарската црква „Св. Стефан“ во Цариград.
Категорија:Бугарска егзархија