Григор Димитров Начович (22 јануари / 3 февруари 1845, Свиштов – 4 јануари 1920, Софија) — бугарски политичар, дипломат, финансист и државник. Еден од најистакнатите претставници на Конзервативната партија во првите децении по Ослободувањето на Бугарија и прв министер за финансии на Кнежевството Бугарија.
Роден е во богато трговско семејство во Свиштов. Учел во грчкото училиште во родниот град, потоа во францускиот католички колеџ во Цариград (квартал Бебек), Трговското училиште во Виена и Високата финансиска школа во Париз. Пред Ослободувањето активно учествувал во националноослободителното движење: во 1866 година бил претседател на тајниот револуционерен комитет во Свиштов, а во 1867 година бил принуден да емигрира поради османлиските прогони.
По Ослободувањето (1878) Начович станал еден од водачите на Конзервативната партија. Бил пратеник во Уставотворното собрание во Трново (1879) и повеќекратно избран за народен претставник. Во својата долга политичка кариера ги извршувал следниве функции:
министер за финансии (повеќекратно, вклучувајќи го и првиот бугарски кабинет на Тодор Бурмов во 1879 година); министер за надворешни работи и вероисповеди; министер за внатрешни работи; министер за трговија и земјоделство; градоначалник на Софија (1896–1897); дипломатски претставник на Бугарија во Букурешт, Виена и Цариград.
Во периодот 1903–1906 година бил дипломатски агент во Цариград. По Илинденското востание одиграл значајна улога во преговорите со Османлиското Царство, кои довеле до склучување на бугарско-турската спогодба од 1904 година. По Балканските војни повторно учествувал во преговори со Турција.
Начович бил еден од најобразованите бугарски политичари од своето време, со изразени конзервативни и либералноекономски погледи. Останал запаметен како способен финансист и дипломат. Умрел во Софија на 4 јануари 1920 година.
Категорија:Луѓе од Свиштов Категорија:Министри за надворешни работи на Бугарија Категорија:Министри за финансии на Бугарија Категорија:Градоначалници на Софија Категорија:Членови на БАН