Нишкиот договор (познат и како Нишка спогодба) бил договор склучен на 23 март 1923 година во Ниш меѓу Кралството на Србите, Хрватите и Словенците и Царството Бугарија. Договорот бил постигнат во периодот на подобрување на односите меѓу двете земји, особено поради политиката на бугарскиот премиер Александар Стамболијски за приближување кон Кралството на СХС.
Главната цел на договорот била воспоставување соработка меѓу двете држави за обезбедување на заедничката граница и спречување на дејствувањето на ВМРО. Бугарската влада се обврзала да преземе мерки против вооружените чети на ВМРО што дејствувале од бугарска територија кон територијата на Кралството на СХС, додека двете страни предвиделе соработка на своите гранични органи.
Договорот предвидувал и создавање безбедносна зона долж границата, како и заеднички мерки за спречување на преминувањето на вооружени групи. Со него бил направен обид за намалување на вооружените судири и подобрување на бугарско-југословенските односи.
Нишкиот договор предизвикал силно противење од ВМРО, која го сметала за закана за своето дејствување и за македонското револуционерно движење. Политиката на Стамболиски кон Југославија и неговата определба за спроведување на договорот придонеле за неговиот конфликт со ВМРО и со бугарските националистички кругови. По државниот удар од 9 јуни 1923 година, Стамболиски бил соборен и набргу потоа убиен.
Иако договорот претставувал еден од најзначајните обиди за бугарско-југословенско приближување во меѓувоениот период, неговото спроведување било ограничено поради политичките промени во Бугарија во 1923 година.
Категорија:ВМРО