Теофилакт Симоката (грч. Θεοφύλακτος Σιμοκάτ(τ)ης, лат. Theophylactus Simocatta; ок. 580/589 – по 641) бил византиски историчар од почетокот на VII век, сметан за последен класички историограф од доцната антика.
Роден во Египет (веројатно во Александрија) во високо рангирано семејство, студирал во Александрија, а околу 610 година се преселил во Константинопол, каде што направил успешна правна и административна кариера под царот Ираклиј. Неговото главно дело е Историја во осум книги, кое го опфаќа владеењето на царот Маврикиј (582–602) и претставува најважен современ извор за војните против Персијците, Аварите и Словените на Балканот, како и за трагичниот крај на Маврикиј. Иако стилот му е претенциозен и реторички, делото е генерално доверливо. Пишувал и Физички проблеми, збирка фиктивни писма и краток теолошки трактат. Неговата Историја е клучен извор за аварската историја во периодот на Маврикиј.
Категорија:Византиски историчари