Бајан I (грч. Βαϊανός, лат. Baianus; познат и како Бајан или Бајан Каган; † ок. 582/602) бил првиот познат каган на Аварите и основач на Аварскиот каганат во Средна Европа.
Тој е единствениот аварски владетел чие лично име е зачувано во современите извори (главно кај Менандар Протектор). Сите негови наследници се споменуваат само со титулата „каган“. Владеел приближно од околу 560/562 до 582/602 година.
Под негово водство Аварите, кои дошле од Централна Азија бегајќи од Турците, се населиле во Карпатскиот басен. Во 567 година склучил сојуз со лангобардскиот крал Албоин против Гепидите. По победата над Гепидите и смртта на нивниот крал Кунимунд, Аварите го зазеле нивното подрачје. Кога Лангобардите во 568 година заминале во Италија, Бајан ги зазел и нивните поранешни земји во Панонија, со што го создал јадрото на аварската држава.
Бајан водел умешна политика на закани, преговори и војни против Византија. По тригодишна опсада (579–582) го освоил важниот град Сирмиум. Успеал да издејствува високи годишни субсидии од Византија (до 80.000 солиди, а подоцна и повеќе). Неговите напади биле насочени речиси исклучиво кон византиските територии на Балканот, додека кон западните соседи (Франки и Лангобарди) водел повоздржана политика.
Според Валтер Пол, Бајан е владетелот кој ги претворил Аварите од бегалска група во голема европска сила. По неговата смрт (традиционално датирана околу 602 година, иако Пол ја става поблиску до 582/83) каганатот продолжил да постои уште два века, но ниеден подоцнежен каган не го достигнал неговото значење во изворите.
Категорија:Унгарија во раниот среден век