thumb|right|Карикатура на која американскиот адвокат Ворд Макалистер (1855 — 1908) му покажува на Чичко Сем англиски сноб од XIX век и го советува да се угледа на него, со предупредување дека инаку „нема да биде џентлмен“. Чичко Сем е прикажан како се смее од срце. thumb|right|Реклама за американскиот филм Сноб од 1921 г., со Ванда Холи и Волтер Хирс, на внатрешната корица од 30 јануари 1921 г. во Film Daily Сноб () — човек што слепо му се восхитува на високото општество, претпочитајќи грижливо да ги подражава неговите манири и вкусови. Исто така, така се нарекуваат луѓе што се преправаат дека се високо интелектуални, дека имаат истанчан вкус или дека се авторитети во некоја област, но се рамнодушни кон туѓите чувства. Зборот навлегол во многу светски јазици. Од него потекнува поимот снобизам, што го означува начинот на размислување и однесување карактеристичен за снобот.
Потекло Точното потекло на зборот не е познато, а постојат неколку верзии.
За првпат зборот се појавува во периодот меѓу 1775 и 1785 г. како ознака за чевлар или чевларски калфа. Според една од верзиите, овој збор подоцна почнал да го означува обичниот човек во поширока смисла, а уште подоцна — обичен човек што ги подражава манирите на аристократот.
Според друга верзија, зборот е постар и потекнува од латинската кратенка s. nob. (од лат. sine nobilitate — „од неблагородно потекло“). Со оваа абревијатура во списоците на студентите на Оксфорд и Кембриџ биле означувани студентите што потекнувале од неаристократски семејства — тие не смееле да бидат поканети на настани кога универзитетот го посетувал кралот. Ваквите студенти, синови на трговци и слободни земјопоседници, често биле забележливо побогати од благородниците, настојувале да им се угледуваат, но немале соодветно воспитување и општествени вештини, па се обидувале нивниот недостаток да го надоместат со наметлив, но невкусен раскош. Токму таквото поведение станало означено со зборот „снобизам“.
Анализа Вилијам Хезлит забележал дека во културата во која почитувањето на класата било прифатено како позитивно и обединувачки принцип, „Модата е учтивост што бега од вулгарноста и стравува да не биде стигната од неа“, додавајќи на подривачки начин: „Тоа е знак дека овие две нешта не се многу далечни една од друга“.Hazlitt, Conversations with Northcote, цитирано во Gordon N. Ray, "Thackeray's 'Book of Snobs'", Nineteenth-Century Fiction 10.1 (June 1955:22-33) p. 25; Реј го испитува контекстот на снобизмот во современото општество.Социјалниот историчар Џ. М. Тревелијан го нарекол принципот на почит во британското општество „добротворен снобизам“, според Ray 1955:24. Англискиот романописец Булвер-Литон патем забележал: „Идеите патуваат нагоре, а манирите надолу“.Bulwer-Lytton, England and the English, забележано во Ray 1955:24. Снобизмот во традиционалната европска и американска култура не бил одреден од длабоко вкоренетата и суштински прифатена идеја за „подобрите од себе“, туку од „подражавањето на подобрите од себе“.
Снобизмот е одбранбен израз на социјална несигурност, кој најмногу цвета таму каде што воспоставениот поредок станал помалку сигурен во вршењето на своите традиционални овластувања; поради тоа, тој бил повеќе организациски принцип за приказите на британското општество кај Текереј во загрозувачката атмосфера од 1840-тите, отколку кај Хезлит, кој пишувал во релативната социјална стабилност од 1820-тите.Види: Ray 1955:25f.
Наводи
Надворешни врски Joseph Epstein, "In a snob-free zone": "Is there a place where one is outside all snobbish concerns—neither wanting to get in anywhere, nor needing to keep anyone else out?"
Категорија:Идентитетска политика Категорија:Кембрички универзитет