Сер Питер Крејн (р. , Кетеринг, Северен Нортхемптоншир) — тековен претседател на Фондацијата „Оук Спринг Гарден“ и виш истражувачки научник на Факултетот за шумарство и еколошки студии на Универзитетот Јеил. Покрај неговата работа во водењето и развојот на образовни и природонаучни организации, вклучувајќи ги Музејот Филд во Чикаго и Кралските ботанички градини во Кју, тој имал долга кариера како професор и истражувач и во Велика Британија и во Соединетите Американски Држави. Тој е најпознат по својата работа за потеклото и раната еволуција на цветните растенија (скриеносеменици) врз основа на студии за фосилните записи на растенијата. Неговите популарни дела вклучуваат „Гинко: Дрвото што времето го заборави“, книга што ја следи еволуцијата и културната историја на гинко. Кариера Питер Крејн, работел на позиции на Универзитетот во Рединг (1978-1981), Музејот Филд (1982-1999), Кралските ботанички градини во Кју (1999-2006), Чикашки универзитет (2006-2009), Универзитетот Јеил (2009-2016) и Фондацијата „Оук Спринг Гарден“ (2016–денес). Тој, исто така, бил гостин или на скратено работно време на универзитети и музеи низ целиот свет.
Кралските ботанички градини, Кју Во 1999 година, Крејн го напуштил Музејот Филд за да стане директор и извршен директор на Кралските ботанички градини во Кју. Крејн се обидел подобро да ја поврзе работата за зачувување и ботаниката во Кју со јавната страна на институцијата. Времето на Крејн во Кју вклучувало стекнување статус на светско наследство на УНЕСКО и прифаќање на дигиталната технологија, како и зголемување на присуството на сезонски теми и фестивали што помогнале да се зголеми посетеноста на градините. Додека раководел со Кју имало зголемена посетеност во градините, но исто така и во помошната ботаничка градина во сопственост на Кралските ботанички градини наречена Вејкхерст, и зајакнат акцент на важноста на биодиверзитетот и светот на растенијата за иднината на луѓето.
Чикашки универзитет Откако ја добил позицијата во Кју, Крејн изјавил дека нема да го помине остатокот од својата кариера таму. Верен на својот збор, Крејн го напуштил Кју во 2006 година за да се врати во Соединетите Држави, каде што станал универзитетски професор на Чикашкиот универзитет. Крејн поминал три години на Чикашкиот универзитет.
Универзитет Јеил Крејн станал декан на Јеилскиот факултет за шумарство и еколошки студии (FES) во 2009 година (наследувајќи ја позицијата на Џејмс Спет). Неговото пристигнување се совпаднало со последиците од Големата рецесија кон крајот на 2008 година, а Крејн одиграл важна улога во стабилизирањето на финансиите на училиштето. Меѓу неговите многу други должности, тој бил вклучен во различни проекти за обезбедување финансиска поддршка на студентите и за зголемување на вклученоста на студентите во истражувањето. Тој, исто така, воспоставил врски со други постдипломски програми (вклучувајќи го и Јеилскиот факултет за менаџмент). Крејн, исто така, регрутирал неколку научници во училиштето и се обидел да ги зајакне програмите што ја поддржуваат различноста и инклузијата. Во однос на истражувањето, Крејн работел на зголемување на соработката во истражувањето во рамките на училиштето Почести и награди Тој бил член на Кралското друштво (1998), член на Американската академија на уметностите и науките, странски член на Националната академија на науките на Соединетите Американски Држави (2001), странски член на Кралската академија на науките на Шведска (2002) и член на Германската национална академија на науките (2004). Тој бил награден со титулата витез на 12 јуни 2004 година во рамките на роденденските почести во 2004 година за заслуги во хортикултурата и зачувувањето. Во 2014 година му било доделена Меѓународната награда за биологија. Во 2024 година, Линеевското друштво го наградиле со медалот Дарвин-Волас.
Наводи
Категорија:Витези-бакалауреати Категорија:Членови на Кралската шведска академија на науките Категорија:Живи луѓе Категорија:Родени во 1954 година Категорија:Статии со hCards
Категорија:Британски ботаничари