Lucjan Borkowski (ur. 7 stycznia 1789 w Warszawie lub Grzybowie w powiecie słonimskim) – weteran wojen napoleońskich, powstaniec listopadowy, oficer kawalerii w wojsku Księstwa Warszawskiego i Królestwa KongresowegoR. Bielecki, Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego, t. 1, Warszawa 1995, s. 233..
Życiorys 1 kwietnia 1807 przystąpił do powstania kaliskiego. 15 maja 1807 w stopniu wachmistrza rozpoczął służbę w 4 pułku strzelców konnych. Brał udział w kampaniach: 1807, 1809 oraz 1812–1814. Walczył m.in w takich bitwach jak: pod Smoleńskiem, Możajskiem, nad Berezyną czy pod Lipskiem. Karierę wojskową w armii Księstwa Warszawskiego zakończył w stopniu porucznika.
Po upadku Napoleona wstąpił do armii Królestwa Kongresowego. Od 13 lutego 1815 służył w 4 pułku strzelców konnych. Następnie jako kapitan dowodził 1 szwadronem stacjonującym w Kutnie.
Po wybuchu powstania otrzymał awans na majora (6 lutego 1831). 3 kwietnia 1831 jako podpułkownik służył w 1 pułku jazdy kaliskiej. Od 6 maja 1831 był dowódcą 1 pułku ułanów. Walczył w korpusie generała Giełguda. Wraz z nim wszedł do Prus. Został internowany przez Prusaków w Gdańsku. Po uwolnieniu powrócił 17 stycznia 1832 do Warszawy. Stawił się przed Komisją Rządową Wojny i ponowił przysięgę wierności carowi.
Odznaczenia 22 sierpnia 1812 – Legia Honorowa nr 31670 za Smoleńsk 1830 – znak honorowy za 20 lat nieskazitelnej służby oficerskiej
Przypisy
Bibliografia Bielecki Robert, Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego, t. 1, Warszawa 1995.
Kategoria:Urodzeni w 1789 Kategoria:Uczestnicy wojen napoleońskich Kategoria:Oficerowie kawalerii Wojska Księstwa Warszawskiego Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Smoleńskiem 1812 (strona francuska) Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Lipskiem 1813 (strona francuska) Kategoria:Oficerowie kawalerii Królestwa Kongresowego Kategoria:Powstańcy listopadowi internowani w Królestwie Prus