Autoportret () – obraz olejny Henriego Matisse’a z 1918 roku w depozycie Musée Matisse w Le Cateau-Cambrésis.
Historia Autoportret powstał w styczniu 1918 roku, podczas I wojny światowej. Henri Matisse miał wówczas 49 lat i od kilku lat mieszkał z rodziną głównie w Nicei na Lazurowym Wybrzeżu. Przeniósł się tam początkowo ze względów zdrowotnych ze względu łagodniejszy klimat, ale odkrył, że śródziemnomorskie światło otwiera przed nim nowe możliwości malarskie. Był już uznanym artystą o międzynarodowej renomie, ale jednocześnie przechodził okres intensywnych poszukiwań formalnych. Historycy sztuki nazywają ten czas w twórczości Matisse’a „okresem nicejskim” (), trwał mniej więcej od 1917 do lat 20. Zdaniem historyków takich jak , czy , po eksperymentach z uproszczeniem formy z lat 1913–1917, Matisse zaczął: malować jaśniejszą paletą, poświęcać większą uwagę światłu, tworzyć spokojniejsze kompozycje, częściej malować wnętrza, modelki i portrety. Autoportret z 1918 roku zachowuje jeszcze pewną surowość wcześniejszych eksperymentów, ale zapowiada bardziej klasyczny i harmonijny styl „okresu nicejskiego”.
Obraz nie trafił na rynek sztuki. Należał do rodziny malarza. Według dokumentacji Musée d’Orsay znajdował się w kolekcji Jean Matisse (żony , syna artysty). Kolekcjonistka oddała go w darze muzeom narodowym Republiki Francuskiej. Dzieło zostało przypisane do kolekcji Luwru. Administracyjnie należy do zbiorów paryskiego Musée d’Orsay. Od 2 marca 1979 znajduje się w depozycie w Musée Matisse w rodzinnym mieście malarza Le Cateau-Cambrésis w Kambrezji.
Opis Obraz ma format pionowy. Artysta użył farb olejnych, malując na płótnie. Wymiary dzieła to: 65 × 54 cm, z ramą 88 × 77,8 cm. Dzieło jest sygnowane na dole po prawej stronie: Henri Matisse.
Matisse ukazał siebie siedzącego przed sztalugą, z paletą i pędzlem. Autoportret przedstawia lustrzane odbicie.
Przypisy
Kategoria:Autoportrety Kategoria:Obrazy Henriego Matisse’a Kategoria:Obrazy w Musée Matisse w Cateau-Cambrésis