Ikarus-250 — венгерскі высокападлогавы міжгародні аўтобус, які вырабляўся ў Венгрыі з 1968 па 2004 год. За гады вытворчасці было выпушчана каля 130 000 такіх аўтобусаў розных мадыфікацый. Першы ўзор аўтобуса быў выраблены ў 1967 годзе.
Канструкцыя Кузаў Кузаў аўтобуса апорны, вагоннай кампаноўкі, звараны з труб квадратнага перасеку. Як паказвае практыка, рэсурс кузава складае каля 30 гадоў, у аўтобусаў першых выпускаў (мад. .00/.09/.12/.17/.22/.44/.58) за шмат гадоў эксплуатацыі кузаў выгінаецца дугой, на пазнейшых жа аўтобусах, пачынаючы з мадыфікацыі .59, часам пачынае правісаць задняя навісь. Тым не менш дэфармацыі кузава і разбурэнні сілавых канструкцый назіраюцца толькі ў аўтобусаў, якія эксплуатуюцца вельмі доўгі час без належнага капітальнага рамонту. Па баках аўтобуса размешчаны багажныя адсекі, аб'ём аднаго з двух адсекаў складае 5.3 м3 (усяго — 10.6 м3). Гэтыя адсекі адкрываюцца або ўручную з дапамогай адмысловай ручкі, або кнопкай на панелі прыбораў. Аўтобус мае дастатковую плошчу шклення, усе вокны трымаюцца на гумавых ушчыльняльніках, хоць у мадыфікацыі 250.Т бакавыя вокны былі ўклееныя. Пярэдняя святлатэхніка ўсіх мадыфікацый мадэлі 250 (за выключэннем некаторых мадыфікацый для рынку Венгрыі) складаецца з чатырох круглых фар, дзве з левага і дзве з правага боку. У працэсе эксплуатацыі замест стандартнай пярэдняй маскі можа быць устаноўлена падобная, з двума фарамі, ад мадэлі 260, альбо замест завадскіх фар могуць быць мантавацца іншыя, часцей за ўсё ад аўтамабіляў ВАЗ-2105/2107. Задняя святлатэхніка ўяўляе сабой тры ліхтары з левага і правага боку. Часам у працэсе эксплуатацыі задняя святлатэхніка таксама замяняецца. Задні бампер ва ўсіх мадыфікацый — сталёвы, зварны, мацуецца да кузава шрубамі. Пярэдні бампер у ранніх мадыфікацый (да .58) аналагічны па канструкцыі задняму. Часам у бамперы штампаваліся адтуліны для ўстаноўкі супрацьтуманных фар. Пачынаючы з мадыфікацыі .58 усталёўваўся пярэдні пластыкавы бампер.
Аўтобусы, якія пастаўляліся ў СССР афарбоўваліся па адной з тыпавых схем: цёмна-чырвоны ніз, белыя барты і верх (да 1980 года); белы ніз, цёмна-чырвоныя барты і верх (да 1980 года); белы ніз, светла-пунсовыя барты, белы верх (да 1984 года); белы ніз, светла-пунсовыя барты і верх (з 1980 года); блакітны ніз, крэмавыя барты і верх, на борце цёмна-сіняя паласа (з 1988 года); светла-чырвоны ніз, крэмавыя барты і верх, на борце светла-чырвоная паласа (з 1990 года).
Рухавік Большасць мадыфікацый аўтобуса абсталёўваліся рухавіком RABA-MAN D2156HM6U, мадыфікацыя .58 камплектавалася рухавіком RABA-MAN D2156HM6UТ з павялічанай магутнасцю. На аўтобусы позніх выпускаў, мадыфікацый .93/.95 ставіліся рухавікі серыі RABA D10 і D11.
Матор RABA-MAN D2156HM6U нягледзячы на добрую дынаміку валодае недастатковай магутнасцю і цягай, з-за чаго аўтобус разганяецца куды павольней, чым іншыя аўтобусы падобнага роду. Тым не менш рухавік RABA-MAN D2156HM6U дазваляе аўтобусу рухацца з пастаяннай хуткасцю 100 км/г. Аўтобусы ўкамплектаваныя маторамі серыі RABA D10 (D11) такіх праблем з дынамікай не маюць з прычыны таго, што магутнасць і цяга дадзеных матораў адчувальна вышэй. Да плюсаў рухавікоў серыі D2156 можна аднесці добрую дынаміку, рамонтапрыдатнасць, надзейнасць і прастату. Тым не менш рухавік валодае шэрагам недахопаў, самы адчувальны з якіх — невялікі рэсурс. З-за недастатковай магутнасці рухавік часцей працуе на высокіх абаротах, што ўплывае на рэсурс. Рухавік не асабліва шумны, але ў працэсе эксплуатацыі ўзровень шуму значна павялічваецца з-за прагарання глушыцеля, няправільнай працы матора або працы з няспраўнасцю. З узростам матор становіцца вельмі дымлівым.
Таксама існуюць мадыфікацыі з рухавіком RABA-MAN D2356HMN6 і маторамі Detroit Diesel/Cummins VT350/DAF LT120. Аўтапаркі, не маючы сродкаў на замену новага рухавіка, усталёўвалі рухавік і каробку перадач ЯМЗ або КамАЗ + КПП КамАЗ. Паколькі ЯМЗ буйней RABA-MAN — змяняўся маторны адсек, з-за гэтага ў задняй частцы салона з'яўляўся подыум.
Дзверы Аўтобус мае 2 дзвярэй — пярэднія, з электрапнеўмапрывадам, (пачынаючы з мадыфікацыі 250.58), якія адкрываюцца і закрываюцца з дапамогай кнопкі на панелі прыбораў і маюць ход паралельна борту. На ранніх мадыфікацыях дзверы адчынялася ўручную. Заднія дзверы знаходзяцца ў задняй частцы аўтобуса перад самым апошнім шэрагам сядзенняў і адкрываюцца ўручную націскам рычага, у ранніх мадыфікацыях заднія дзверы адсутнічалі. Але вырабляліся і мадыфікацыі, дзе і пярэднія і заднія дзверы адчыняліся аўтаматычна.
Салон Салон аўтобуса Ikarus 250 хоць і далёкі ад аздаблення сучасных аўтобусаў, аднак асаблівых недахопаў не мае. У салоне размешчана 43-57 парных крэслаў з высокай спінкай, аднак адлегласць паміж крэсламі невялікая — каля 65 сантыметраў паміж сядзеннямі, на якіх устаноўлены драўляныя падлакотнікі. Крэслы жорсткія і параўнальна нязручныя.
У салоне ўстаноўлены свяцільні плафонного тыпу з 8 лямпамі, замест люка прымусовага абдзімання зроблена 3 люка, якія працуюць як кандыцыянеры. Ацяпленне праведзена па радыятарам пад сядзеннямі. У канцы салона размешчана 5 крэслаў, і ў гэтай частцы салона найбольш шумна і горача з-за працы магутнага дызельнага рухавіка Rába-D2156HM6U (Т). Крэслы могуць трохі адкідвацца з дапамогай кнопкі на падлакотніках, прыкладна на 100-110°.
Месца вадзіцеля зроблена ў тым жа стылі, што і крэслы пасажыраў. На панелі прыбораў шмат рычагоў і кнопак і 5 стрэлачных прыбораў: спідометр (досыць просты, максімальная адзнака — 120 км/г., такую хуткасць аўтобус можа развіць), тахометр (2.8 тысяч абаротаў у хвіліну) і некалькі дапаможных прыбораў (амперметр, паказальнік узроўня паліва), якія не абсталяваны падсветкай. Рулявое кіраванне ZF S6-90U; ёсць 6 перадач, якія перамыкаюцца прыкладна так: 1 — 0-15 км/г, 2 — 15-38 км/г, 3 — 38-60 км/г, 4 — 60-75 км/г і 5 — 75-95 км/г, 6 перадача 95-120 км/г. R — задняга ходу да хуткасці 26 км/г. Спідометр аб'яднаны з адометрам. Ён можа быць заменены падобнай мадэллю спідометра, якая ўжывалася на мадэлях аўтобусаў «ROCAR АПК» і тралейбусаў «ROCAR E187». Тахометр размешчаны ў левай частцы панелі.
Спецыяльных дзвярэй для вадзіцеля няма, таму перагародкі, якая аддзяляе салон ад кабіны, не прадугледжана.
Каля вадзіцеля размяшчаецца запасное адкідное месца для экскурсавода або другога кіроўцы, у выпадку працы аўтобуса на гарадскіх турыстычных маршрутах, да абсталявання аўтобуса можа быць дададзены мікрафон і нават інтэрактыўная дошка. DVD-тэлевізараў у стандартным абсталяванні аўтобуса няма, хоць яны могуць ўсталёўвацца.
Вокны суцэльныя, асобныя, акружаны спецыяльнай гумавай рамкай. Аўтобус абсталяваны пяццю вокнамі з кожнай боку, вокны звычайна не таніраваныя, хоць маглі зацямняцца па замове. Фіранкі ад сонца часта выбраны чырвонымі і дрэнна абараняюць ад спёкі.
Тэхнічныя характарыстыкі Поўныя тэхнічныя характарыстыкі мадэлі Ikarus 250Агульныя дадзеныяКлас аўтобусПрызначэнне міжгарадскі, экскурсійны, турыстычныГады выпуску 1971—2004Першы доследны ўзор, год выпуску 1967КанструкцыяДаўжыня, мм 12000Вышыня, мм 3200Шырыня, мм 2500Колавая база, мм 6330Дарожны прасвет, мм 350Пярэдні навісь, мм 2460Задні навісь, мм 3180Падрыхтаваная маса, кг 11000Поўная маса, кг 16000Нагрузка на пярэднюю вось, кг 6540Нагрузка на заднюю вось, кг 10800Аб'ём паліўнага бака, л 250Колькасць дзвярэй, шт. 2Радыус павароту, м 10,9Максімальны выгал уздыму пры поўнай загрузцы, % 20СалонАгульная пасажыраўмяшчальнасць, чал. 44-57Аб'ём багажных адсекаў, м³ 2×5,3Маса багажу, кг 1150РухавікТып рухавіка дызельныНазва Raba-D2156HM6U (Т)Вярчальны момант, Нм 696-883Шум на хуткасці 0-20 км/г, Дб 100-120Шум на хуткасці 20-40 км/г, Дб 90Шум на хуткасці 40-60 км/г, Дб 70Шум на хуткасці 60-80 км/г, Дб 60Шум на хуткасці 90-120 км/г, Дб 50Ступень кампенсацыі паліва, л 17Хуткасць і рухТып каробкі перадач ZF S6-90UКолькасць перадач, шт. 6Максімальная хуткасць, км/г 106 (120)Разгон 0-60 км/г, сек 22Выдатак паліва на 100 км пры 60 км/г, л 26,5—40Тармазны шлях з 60 км/г, м 36,6
Мадыфікацыі thumb|Ikarus 250.59 Аўтобусы Ікарус 250 выпускаліся ў некалькіх мадыфікацыях і выкананнях, якія адрозніваліся колькасцю пасадачных месцаў, колькасцю і тыпам дзвярэй, найбольшай пасажыраўмяшчальнасцю і камфартабельнасцю. Мадэль Апісанне Краіна паставак Ikarus 250.00 Першая серыйная мадыфікацыя мадэлі 250. Ikarus 250.09 Быў пазбаўлены дадатковага абсталявання, але за кошт гэтага меў 57 месцаў. СССР Ikarus 250.10 Люксавы аўтобус. Меў у салоне 45 месцаў, бар-буфет і гардэроб для адзення пасажыраў. СССР Ikarus 250.12 Пасля мадэрнізацыі ў 1977 годзе быў заменены мадэллю Ікарус 250.22 СССР Ikarus 250.22 У 1977 годзе аўтобус зведаў рэстайлінг і атрымаў новы пластыкавы бампер спераду. Быў заменены мадэллю Ікарус 250.58. СССР Ikarus 250.48 Меў кандыцыянер, шыкоўны салон з індывідуальнымі вярчальнымі крэсламі і невялікую кают-кампанію ў кармавой частцы. СССР Ikarus 250.58 Аўтобус атрымаў ссоўныя аўтаматычныя пярэднія дзверы, ззаду дзверы адчыняліся ўручную. Колькасць месцаў скарацілася да 43. СССР Ikarus 250.59 Меў пярэднія і заднія аўтаматычныя дзверы, у салоне з'явіліся апусканыя шторкі з фіксатарамі (замест звычайных фіранак). На даху змянілася форма паветразаборнікаў (чатыры папарныя замест трох). Рухавік стаў магутнее — 250 к.с. СССР Ikarus 250.60 Пратакольная машына (conference bus) з двума паасобнымі адсекамі для перамоваў і камфартабельнага перамяшчэння. Ikarus 250.93 Мадыфікацыя без бытавога блока і з павялічанай да 51 месцаў умяшчальнасцю. Рухавік: Rába-MAN D2156HM6UT; СССР Ikarus 250.93A Рухавік: Rába D10 UTSLL190; Ikarus 250.95 Мадыфікацыя для дальніх міжгародніх маршрутаў. СССР
Эксплуатацыя thumb|left|250px|Ikarus 250.59 савецкага перавозчыка "Совтрансавто" Асноўнымі заказчыкамі аўтобусаў былі СССР і ГДР. Каля 90% ад агульнай колькасці машын складала доля экспарту ў СССР — з 17 384 пабудаваных аўтобусаў, 15 870 адзінак гэтай мадэлі розных было пастаўлена ў СССР і РасіюИзвестный и неизвестный Икарус-250 // www.classicbus.ru .
Ад пачатку 70-х аўтобусы выкарыстоўваліся на міжгародніх лініях далёкага накіравання, а таксама на турыстычных маршрутах. Актыўна выкарыстоўваліся ў 1990-я і у 2000-я гады, а некаторыя пазнейшыя мадэлі можна сустрэць на беларускіх дарогах і цяперАвтотуризм времен БССР: туристические автобусы и их прототипы. Редкие фото! // holiday.by .
Цікавыя факты У Латвійскай ССР з аўтобусам дадзенай мадэлі сутыкнуўся аўтамабіль «Масквіч-2141» пад кіраваннем рок-музыкі Віктара Цоя, які загінуў.
Літаратура Часопісы «За рулём» Часопіс «Мир грузовиков»
«Аўтобусы Ікарус, серыя 200», асаблівасці канструкцыі, эксплуатацыя, Т. А., рамонт.
Спасылкі
Матэрыял аб аўтобусах Ikarus 250 на сайце Харкаў Транспартны
Катэгорыя:Аўтобусы паводле алфавіта 250