ТоканамаТоконома // Орфографический академический ресурс «АКАДЕМОС». — Институт русского языка им. В. В. Виноградова Российской академии наук.Захаренко, Е. Н. Новый словарь иностранных слов : свыше 25 000 слов и словосочетаний / Е. Н. Захаренко, Л. Н. Комарова, И. В. Нечаева. — 3-е изд., испр. и доп. — : Азбуковник, 2008. — 1040 с. () або Тока (), — алькоў або ніша ў сцяне традыцыйнага японскага жылля, з’яўляецца адным з 4 асноўных складнікаў элементаў галоўнага памяшкання японскага арыстакратычнага дома.
Гісторыя Токанама ўпершыню з’явілася ў японскіх дамах у канцы перыяду Мурамаці (XIV—XVI стагоддзя). У архітэктуры стылю гэтага перыяду ён называўся осііта () і ў асноўным прадстаўляў сабой спецыяльна адведзеную прастору на сцяне, дзе можна было павесіць скруткі, а таксама з узвышэннем, на якім маглі быць устаноўлены такія прадметы, як курыльніца, ваза для кветак і падсвечнік.
Характарыстыкі Традыцыйна токанама ўяўляе сабой невялікую неглыбокую нішу ў сцяне памяшкання, у якім размяшчаецца — скрутак з жывапісам або каліграфічна напісаным выслоўем, дэвізам ці вершам. Акрамя таго, звычайным атрыбутам токанама з’яўляецца невялікая кветкавая кампазіцыя (ікебана), часам — курыльніца для пахошчаў. Сёння не ўсе японцы праяўляюць такую павагу да статусу токанама, у некаторых гасцініцах і прыватных дамах туды ставяць тэлефон або тэлевізар.
Этыкет Пры размяшчэнні гасцей у пакоі ў японскім стылі па этыкету з’яўляецца правільным пасадзіць самага важнага госця спіной да токанамы.
Уваходзіць у токанама катэгарычна забараняецца, за выключэннем выпадкаў перамяшчэння прадметаў унутры яе.
Крыніцы
Літаратура
Игнатович А. Н. «Чайное действо». Москва. Стилсервис. 2011 г.
"Theorizing about the Origins of the Tokonoma, " in Chanoyu Quarterly no. 86 (1997). Mira Locher. Japanese architecture : an exploration of elements & forms. — Tokyo. — 223 pages с.
Катэгорыя:Архітэктура Японіі Катэгорыя:Культура Японіі Катэгорыя:Старонкі з недагледжанымі перакладамі