Сілезскае ваяводства () — аўтаномная адміністрацыйная адзінка ў міжваеннай Польскай Рэспубліцы. Цэнтр — Катавіцы.
Гісторыя Прававой асновай аўтаноміі польскай часткі Верхняй Сілезіі і польскай часткі Цешынскай Сілезіі стаў канстытуцыйны акт Сейма ад 15 ліпеня 1920 года. Ён дзейнічаў да канца міжваеннага перыяду. У літаратуры адзначаецца, што рашэнне польскага Сейма стала своеасаблівым адказам на ўзняцце Рэйхстагам 14 кастрычніка 1919 года Апольскага рэгенцтва ў ранг правінцыі. Статут гарантаваў аўтаномію той часткі Верхняй Сілезіі і частак Цешынскага княства, якія ўвойдуць у межы Польскай дзяржавы.
Рэальна ваяводства было створана менш чым праз два гады, у чэрвені 1922 года, пасля падпісання дагавора ў Жэневе 15 мая 1922 года. У кастрычніку 1938 года частка Заользя (заходняй частцы Цешынскай Сілезіі за ракой Ользай) была ўключана ў склад Сілезскага ваяводства.
У выніку пачатку Другой сусветнай вайны ў верасні 1939 года ваяводскія ўлады эвакуіравалі разам з прэзідэнтам і ўрадам на эміграцыю. Сілезскі сейм, як адзіны заканадаўчы орган у Польшчы, не быў распушчаны ўказам прэзідэнта. Акупаваныя землі Сілезскага ваяводства ўказам Адольфа Гітлера ад 8 кастрычніка 1939 года былі непасрэдна далучаны да Трэцяга рэйха.
У 1944 годзе Польскі камітэт нацыянальнага вызвалення скасаваў адміністрацыйны падзел акупантаў і аднавіў польскі адміністрацыйны падзел. Але 9 мая 1945 года польская адміністрацыя ў заходняй частцы Цешынскай Сілезіі была ліквідавана Чырвонай Арміяй, а ўлада перайшла да Чэхаславакіі.
Гарады Катавіцы Вадзіслаў Свентахлавіцы Бельска Рыбнік Цешын Тарноўске Гуры Пшчына Люблінец Жоры Хожаў
Катэгорыя:Ваяводствы Польскай Рэспублікі (1918—1939) Катэгорыя:Гісторыя Сілезскага ваяводства