— японскі мастак канца XVI — пачатку XVII стагоддзя. Прадстаўнік культуры Мамаяма. Сапраўднае імя — .
Кано Санраку нарадзіўся ў 1559 годзе ў самурайскай сям’і з правінцыі Омі. Служыў пажам Таётомі Хідэёсі. Апошні выявіў у юнака талент да малявання і аддаў яго на навучанне да свайго прыдворнага мастака Кано Эйтоку.
Санраку асвоіў усе прыёмы школы Кано і атрымаў ад свайго настаўніка яго радавое прозвішча. Ён намаляваў для Хідэёсі вялікую колькасць насценных карцін у . Пасля смерці сюзерэна Санраку адмовіўся служыць сёгунату Такугава і пасяліўся ў Кіёта, дзе стаў тварыць для сталічных будысцкіх манастыроў. У Кіёта ён заснаваў сталічную школу Кано.
Асаблівасцю стылю Санраку лічацца яркасць, пышнасць, велічнасць. З вядомых прац: шырма «Дракон і тыгры», «», 18 насценных роспісаў у манастыры «Півоні» і г. д.
Галерэя
Літаратура
Нікалаева Н. С. Дэкаратыўныя роспісы Японіі 16-18 стагоддзяў. — М., Выяўленчае мастацтва 1989. Сініцын А. Ю. Аб карцінах мастакоў школы Кано ў зборы музея антрапалогіі і этнаграфіі РАН і іх атрыбуцыі / Веснік С. — Петэрб. дзярж.ун-та культуры і мастацтваў; Веснік СПбГУКИ. 2013. № 3 (16) Нікалаева Н. С. Прастора і час у жывапісе XVI—XVII стст // Японія. Штогоднік. 2008. № 37
Катэгорыя:Мастакі Японіі