Эдмунд (Эдвард) Кеслер (нар. 9 лютага 1880 г. у Сувалках, пам. 7 мая 1930 г. у Варшаве ) — праесійны штабны афіцэр, удзельнік руска-японскай, першай сусветнай у складзе расійскай арміі, польска-бальшавіцкай вайны у складзе Літоўска-беларускай дывізіі, брыгадны генерал Войска Польскага, кавалер ордэна Virtuti Militari .

Біяграфія Сын Яна і Эльжбеты Шміт. Пасля заканчэння педагагічнага вучылішча ў Вейверах, у 1899 годзе пачаў ваенную службу ў расійскай арміі. У студзені 1905 года па ўласным жаданні быў прызваны ўдзельнічаць у руска-японскай вайне; з жніўня 1914 года ўдзельнічаў у Першай сусветнай вайне ў якасці камандзіра эскадрона памежнай аховы. Пасля гэтага служыў у штабах 2-й і 3-й расійскіх армій. У 1917 годзе скончыў Мікалаеўскую ваенную акадэмію ў Санкт-Пецярбургу .

10 снежня 1917 года ён уступіў у 1-ы Польскі корпус у Расіі і быў прызначаны старшым ад'ютантам, а затым начальнікам штаба 3-й стралковай дывізіі пад камандаваннем генерала Вацлава Івашкевіча. Удзельнічаў у прасоўванні дывізіі з Ельні на Бабруйск. Удзельнічаў у бітвах пад Болтуцінам, Гарадцом і Паболавам .

Служба ў Польскім войску 9 снежня 1918 года ён быў прыняты ў Польскую армію і прызначаны начальнікам штаба Літоўска-Беларускай дывізіі. 19 сакавіка 1919 года ён быў прызначаны начальнікам штаба Усходняй Малапольскай арміі, а 1 чэрвеня таго ж года — начальнікам штаба Галіцка-Валынскага фронту, дзе адыграў значную ролю падчас абароны Львова (з 23 ліпеня — Галіцкі фронт, а з 2 студзеня 1920 года — Падольскі фронт). З красавіка па жнівень 1920 года ён камандаваў штабам 6-й арміі, сфарміраванай з частак Падольскага фронту. 14 кастрычніка таго ж года ён быў прызначаны начальнікам штаба Генеральнай акругі «Варшава» ў званні палкоўніка . У студзені 1921 года ён адначасова стаў членам Надзвычайнага ваеннага трыбунала. У 1921 годзе быў узведзены ў брыгадныя генералы.

1 верасня 1921 года ён быў прызначаны камандзірам 20-й пяхотнай дывізіі. 2 чэрвеня 1924 года ён стаў першым намеснікам начальніка Генеральнага штаба Войска Польскага Станіслава Галера. З 16 снежня 1925 года па май 1926 года ён часова займаў пасаду начальніка Генеральнага штаба Войска Польскага. 20 верасня 1926 г. ён быў прызначаны камендантам Ваеннай акадэміі ў Варшаве.

30 верасня 1928 года ён выйшаў на пенсію. Пасяліўся ў Варшаве. Памёр 7 мая 1930 года ў Уяздоўскім шпіталі ў Варшаве ад плеўрыту. Пахаваны на Евангеліцка-Аўгсбургскіх могілках, а праз некалькі месяцаў — на могілках Абаронцаў Львова (участак II, месцазнаходжанне 57)

Ён быў жанаты двойчы. Яго першай жонкай была з дому Корсак, а другой — Зінаіда Страх.

.

Павышэнне па службе

Падпалкоўнік — 1917 г. Палкоўнік – 1920 г. Брыгадны генерал — 1921 г.

Ордэны і ўзнагароды

Сярэбраны крыж Ваеннага ордэна Virtuti Militari № 5220 (28 лютага 1922 г.) Камандорскі крыж Ордэна Адраджэння Польшчы (27 снежня 1924 г.) Крыж Незалежнасці Афіцэрскі крыж Ордэна Адраджэння Польшчы Крыж Доблесці Залаты Крыж Заслугі Памятны медаль за вайну 1918–1921 гг. Медаль Дзесятай гадавіны адноўленай незалежнасці Амарантавая стужка 1-га Польскага корпуса на Усходзе Вялікі афіцэр Ордэна Трох Зорак (Латвія, 1927) Вялікі афіцэр Ордэна Кароны (Бельгія) Камандорскі крыж Ордэна Белага Льва (Чэхаславакія) Афіцэрскі крыж Ганаровага легіёна (Францыя, да 1921 г.) Крыж Свабоды 1-й катэгорыі 2-га класа (Эстонія, 1925 г.) Медаль Перамогі (Médaille Interalliée) – 1925

Бібліяграфія

Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991, wyd. II uzup. i poprawione, s. 109.

Piotr Stawecki, Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918–1939, Warszawa 1994, s. 164–165, ISBN 83-11-08262-6. H. P Kosk Generalicja polska t. 1 wyd.: Oficyna Wydawnicza „Ajaks” Pruszków 1998.

Катэгорыя:Памерлі ў 1930 годзе Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1880 годзе Катэгорыя:Афіцэры ордэна Ганаровага легіёна Катэгорыя:Кавалеры крыжа Храбрых Катэгорыя:Кавалеры Крыжа Незалежнасці Катэгорыя:Нарадзіліся ў Сувалках Катэгорыя:Выпускнікі Мікалаеўскай ваеннай акадэміі