«Вялікая рыба» () — амерыканская фантастычная трагікамедыя Ціма Бёртана 2003 года, паводле рамана Дэніэла Уолеса «Вялікая Рыба. Раман міфалагічных прапорцый».

Галоўныя ролі выконваюць Юэн Мак-Грэгар, Альберт Фіні і Білі Крудап.

Намінацыя на прэмію «Оскар» за музыку Дэні Эльфмана.

Сюжэт Былы вандроўны гандляр Эдвард Блюм мае неверагодны талент апавядальніка, і выкарыстоўвае яго, каб распавядаць гісторыі са свайго жыцця, якія любіць прыўкрасіць. Аднак яго сын, прагматычны клерк Уіл, лічыць бацьку выдумляльнікам кшталту барона Мюнхгаўзена, з-за чаго іх адносіны вельмі моцна сапсаваны. Аднак калі ў Эдварда раптам дыягнастуюць рак, Уіл і яго цяжарная жонка Жазефіна прыязджаюць да бацькоў Уіла, каб быць побач з хворым бацькам.

Фільм расказвае гісторыю жыцця Эдварда ў маладосці, настолькі падобная да казкі, што ў яе цяжка паверыць (аднак усё дзеянне адбываецца ў амерыканскіх рэаліях). У дзяцінстве Эдвард сустрэў ведзьму, адно вока якой магло паказаць любому чалавеку яго будучую смерць. А калі вырас, ён пазнаёміўся з чалавекам Карл, які пакутваў на гігантызм, разам з ім неўзабаве адправіўся падарожнічаць па свеце. Так Эдвард натыкнуўся на ідылічны горад Міраж, у якім пасябраваў з вядомым паэтам Нортэрам Уінслаў і васьмігадовай дачкой мэра горада Джэні. Праз два дні Эдвард пакідае «горад, які немагчыма пакінуць», уз’ядноўваецца з Карлам і працягвае вандроўку.

Затым ён заўважае прыгожую дзяўчыну і імгненна ў яе улюбляецца. Дырэктар мясцовага цырка Эймас Кэлоўэй, які пазней апынуўся пярэваратнем, наймае Карла і Эдварда на працу, абяцаючы ў канцы кожнага месяца паведамляць часцінку інфармацыі пра дзяўчыну. Эдварду даводзіцца выконваць усё, што загадае містар Кэлоўэй. Аднойчы цярпенню Эдварда прыйшоў канец, і дырэктар быў змушаны паведаміць, што дзяўчыну клічуць Сандра Тэмплтан і распавесці, дзе яна жыве. Эдвард прыязджае да яе з прызнаннямі ў каханні, але яна заручаная з яго сябрам дзяцінства Донам Прайсам. Аднак Эдвард не здаецца і працягвае аказваць Сандры знакі ўвагі, за што Дон яго б’е, але Сандра вяртае Дону заручальны пярсцёнак і вырашае застацца з Эдвардам.

Пачынаецца вайна з Карэяй і Эдварда забіраюць служыць. Падчас выканання «звышважнага задання» ён нечакана знаёміцца ​​з сіямскімі двайнятамі — спявачкамі Пінг і Джынг. Эдвард прапануе ім дапамогу ў пабудове кар’еры ў містара Кэлоўэя, калі яны дапамогуць яму бегчы дадому. Яны ахвотна згаджаюцца.

Дэмабілізаваўшыся, Эдвард становіцца вандроўным гандляром: ён прадае незвычайныя прылады накшталт механічнай рукі-падстаўкі (пазней адну такую ​​Уіл знаходзіць у цяперашнім часе). Аднойчы ён у банку зноў сутыкаецца з Уінслоў, які расчараваўся ў Міражы і пакінуў яго, і раптам аказваецца, што ён прыйшоў рабаваць банк, а Эдвард мімаволі робіцца яго саўдзельнікам. Аднак у выніку рабавання пазыкова-ашчаднага банка ён даведаецца, што яго каса пустая: гэты банк ужо і так быў абрабаваны, але не бандытамі, а зборшчыкамі падаткаў. У дарозе ён тлумачыць гэта аднаму, і той, з гора, вырашае працаваць на Уол-стрыт («усе грошы там!»); пазней, стаўшы мільянерам, ён, у падзяку за натхненне, дасылае Эдварду чэк на 10 тысяч даляраў, на які яны з Сандрай і Ўілам і купляюць тую хату, у якім жывуць дагэтуль.

У сапраўдным Уіл пачынае ўсё больш усведамляць, што яго бацька ўсё жыццё расказваў яму не казкі пра сябе, а перабольшаную праўду. Каб у гэтым пераканацца, ён едзе ў той самы Міраж і сустракае там пастарэлую Джэні, якая расказвае яму далейшую гісторыю Эдварда: пасля гісторыі з Уінслоў ён тады вырашыў сам з’ездзіць у Міраж, у выніку трапіўшы ў неверагодны патоп. Калі вада сышла, Эдвард дайшоў да горада пешшу і выявіў, што ўсе жыхары знаходзяцца на мяжы банкруцтва. З дапамогай сваіх сувязей Эдвард ратуе горад, купіўшы ўсе дамы. Апошнім домам застаецца дом Джэні (якая за мінулыя 20 гадоў перажыла нешчаслівы шлюб, з прычыны чаго яе дом практычна разваліўся). Яна адмаўляецца прадаць Эдварду дом, але ён усё ж застаецца, каб яго адрамантаваць (да чаго таксама прыцягвае волата Карла). За гэтую дапамогу Джэні ўлюбляецца ў Эдварда, але ён дае ёй зразумець, што ніколі не адкажа ёй узаемнасцю. Пасля гэтага Эдвард вяртаецца дадому.

Выслухаўшы Джэні, Уіл вяртаецца ў дом бацькоў і даведаецца, што ў Эдварда здарыўся інсульт, таму яго павезлі ў лякарню. Уіл канчаткова мірыцца з бацькам і нават распавядае яму выдуманы варыянт яго пахавання: быццам яны збеглі з лякарні і Ўіл прывёз Эдварда да возера, дзе яго ўжо чакаюць усе сябры з яго апавяданняў (прычым не састарэлыя), а затым Уіл кідае бацьку ў ваду, дзе той ператвараецца ў велізарнага сама. Выслухаўшы яго аповяд, Эдвард памірае.

На здзіўленне Уіла і Жазефіны, на пахаванне Эдварда прыязджаюць усе яго сябры, пра якія ён расказваў. Хоць яны былі не зусім такімі, як ён іх апісваў (напрыклад, Карл крыху меншы ростам, а Пінг і Джынг — зусім не сіямскія, а звычайныя двайняты), Уіл канчаткова пераконвае. У ролях Юэн Мак-Грэгар — Эд Блум у маладосці Альберт Фіні — Эд Блум у старасці Білі Крудап — Уіл Блум Джэсіка Лэнг — Сандра Блум у старасці Марыён Каціяр — Жазефіна Блум (жонка Уіла) Хелена Бонэм Картэр — Джэні / Ведзьма Мэцью Мак-Гроры — волат Карл Дэні Дэ Віта — Эймас Кэлоўэй (дырэктар цырка) Стыў Бушэмі — паэт Уінслоў Элісан Ломан — маладая Сандра Місі Пайл — Мілдрэд

Катэгорыя:Фільмы 2003 года