«Днепрабугбуд» (поўная гістарычная назва — Упраўленне будаўніцтвам Дняпроўска-Бугскага канала «Днепрабугбуд»; пазней — Дняпроўска-Бугскае ваенна-аднаўленчае ўпраўленне, Дняпроўска-Дзвінскае будаўніча-мантажнае ўпраўленне) — дзяржаўная будаўнічая і аднаўленчая арганізацыя, якая дзейнічала ў БССР у 1939—1941 і 1944—1947 гадах. Галоўнай задачай установы было будаўніцтва, а пасля Вялікай Айчыннай вайны — маштабнае аднаўленне Дняпроўска-Бугскага воднага шляху і прылеглай транспартнай інфраструктуры.
Гісторыя
Даваенны перыяд Арганізацыя была створана ў лістападзе 1939 года, неўзабаве пасля далучэння Заходняй Беларусі да БССР. Яна атрымала назву Упраўленне будаўніцтвам Дняпроўска-Бугскага канала «Днепрабугбуд» і размяшчалася ў горадзе Пінску. Яе асноўнай мэтай была маштабная рэканструкцыя і пашырэнне Дняпроўска-Бугскага канала для забеспячэння прамога суднаходства паміж рэкамі Прыпяць і Мухавец. Дзейнасць упраўлення была перапынена ў чэрвені 1941 года з пачаткам Вялікай Айчыннай вайны і акупацыяй тэрыторыі нямецкімі войскамі.
Пасляваеннае аднаўленне У перыяд нямецкай акупацыі гідратэхнічныя збудаванні канала, а таксама шматлікія надводныя часткі і вадаспускі былі моцна разбураны. Адразу пасля вызвалення тэрыторыі, 15 жніўня 1944 года, упраўленне «Днепрабугбуд» у Пінску аднавіла сваю працу. Спецыялісты ўпраўлення ў 1944 годзе праводзілі ацэнкі ўрону, які быў нанесены захопнікамі Дняпроўска-Бугскаму каналу, складалі адпаведныя акты дэфектацыі і распрацоўвалі планы аднаўлення.
Для аднаўлення воднага шляху актыўна прыцягваліся ўсе даступныя рэсурсы. Паводле дадзеных даследчыка Р. В. Цімафеева, у рамках ваенна-аднаўленчых работ сіламі Дняпроўска-Дзвінскага ваенна-аднаўленчага ўпраўлення (ДДВАУ), якое курыравала працэсы на водных шляхах БССР, ужо да 1 красавіка 1944 года было ўведзена ў эксплуатацыю 40 самаходных і 22 несамаходныя судны. Пры арганізацыі дзейнічаў ваенна-вучэбны пункт на 120 чалавек, які хуткімі тэмпамі рыхтаваў неабходныя кадры для рачнога флоту. Нягледзячы на цяжкія ўмовы, ужо ў сакавіку 1944 года пры камсамольскай арганізацыі ўпраўлення была створана мастацкая самадзейнасць, што дапамагала падтрымліваць маральны стан працоўных.
Рэарганізацыі 1945—1947 гадоў 11 сакавіка 1945 года ўпраўленне было рэарганізавана і перайменавана ў Дняпроўска-Бугскае ваенна-аднаўленчае ўпраўленне Цэнтральнага ваеннага аднаўленчага ўпраўлення Народнага камісарыята рачнога флоту СССР. Яго цэнтр кіравання быў перанесены з Пінска ў Брэст. На гэтым этапе галоўнай задачай стаў прыём у эксплуатацыю адноўленых збудаванняў. У маі 1945 года да будаўнічых і аднаўленчых работ на Дняпроўска-Бугскім канале мясцовымі ўладамі была праведзена маштабная мабілізацыя насельніцтва.
12 кастрычніка 1945 года арганізацыя зноў змяніла назву і статус, стаўшы Дняпроўска-Дзвінскім будаўніча-мантажным упраўленнем Галоўнага ўпраўлення рачнога будаўніцтва Народнага камісарыята (з 12 сакавіка 1946 года — Міністэрства) рачнога флоту СССР. У складзе ўпраўлення, сярод іншага, дзейнічала будаўніча-мантажная кантора № 2 Усходняга схілу. 10 ліпеня 1946 года адбылася гістарычная нарада па прыёмцы Дняпроўска-Бугскага канала ў пастаянную эксплуатацыю пасля завяршэння асноўных аднаўленчых работ.
Дзейнасць упраўлення была завершана 15 жніўня 1947 года, пасля чаго пачалася працэдура яго ліквідацыі. Дакументы арганізацыі (загады, пратаколы ліквідацыйнай камісіі, справаздачы аб аднаўленні воднага шляху і інш.) сёння захоўваюцца ў Дзяржаўным архіве Брэсцкай вобласці.
Крыніцы
Літаратура
Катэгорыя:Арганізацыі, заснаваныя ў 1939 годзе Катэгорыя:Арганізацыі, закрытыя ў 1947 годзе Катэгорыя:Транспарт Беларускай ССР Катэгорыя:Будаўнічыя кампаніі Беларусі Катэгорыя:Гісторыя Брэста Катэгорыя:Гісторыя Пінска Катэгорыя:Рачны транспарт Беларусі