Лі́ля Юр’еўна Брык (, імя пры нараджэнні — Ліля (Лілі) Урыеўна Каган; ) — савецкая празаічка і перакладчыца, «муза рускага авангарда», гаспадыня аднаго з самых вядомых літаратурна-мастацкіх салонаў у Санкт-Пецярбургу. Аўтарка мемуараў, адрасатка твораў Уладзіміра Маякоўскага, якая адыграла вялікую ролю ў жыцці паэта. 15 гадоў была каханай Маякоўскага. Брык пазнаёмілася з паэтам у 1915 годзе. Ёй, у прыватнасці, былі прысвечаны паэмы «Пра гэта», «Флейта-пазваночнік», вершы «Да ўсяго», «Лілічка! Замест ліста» і многія іншыя творы.
Родная сястра Эльзы Трыяле. Была афіцыйна замужам за Восіпам Брыкам. Жыла ў грамадзянскім шлюбе з Уладзімірам Маякоўскім, Віталём Прымаковым і Васілём Катанянам. Біяграфія Лілі Брык пераплецена з лёсамі многіх дзеячаў мастацтва і літаратуры розных краін, у тым ліку Сяргея Нараўчатава, Паўла Когана, Міхаіла Кульчыцкага, Маі Плісецкай, Радзівона Шчадрына, Сяргея Параджанава, Андрэя Вазнясенскага, Марціраса Сар’яна, Пікаса, Марка Шагала, і іншых. Атрымаўшы палову правоў на творчую спадчыну Маякоўскага, Ліля Юр’еўна ўдзельнічала ў выпуску поўнага збору твораў паэта. Стварыла першы ў Маскве музей Маякоўскага (пасля ліквідаваны). З канца 1950-х гадоў цэнзура імкнулася выключыць прозвішча Брык з біяграфіі Маякоўскага. Ліля Юр’еўна Брык скончыла жыццё самагубствам у 1978 годзе ва ўзросце 86 гадоў.
Крыніцы