Андрэ́й Па́ўлавіч Абламе́йка (нар. , Мінск) — беларускі грэка-каталіцкі святар, былы протапрэзбітар Цэнтральна-заходняга протапрэзбітэрыята Беларускай грэка-каталіцкай царквы (БГКЦ), магістр багаслоўя.

Біяграфія Нарадзіўся 30 красавіка 1970 года ў Мінску ў сям'і тэхнічнай інтэлігенцыі Паўла і Алісы Абламейкаў. Яго старэйшы брат — вядомы беларускі гісторык, журналіст і пісьменнік Сяргей Абламейка. 5 жніўня 1971 года Андрэй быў ахрышчаны праваслаўным святаром у будынку былой уніяцкай Петрапаўлаўскай царквы XVII стагоддзя ў вёсцы Вялікія Жухавічы непадалёк ад Міра.

У 1977 годзе паступіў у першы клас сярэдняй школы № 120 горада Мінска. У юнацтве, з 1984 па 1990 год, актыўна цікавіўся археалогіяй, разам з вядомымі беларускімі гісторыкамі браў удзел у археалагічных раскопках, а таксама ў Прыпяцкай экалагічнай вандроўцы. Адначасова вёў актыўнае грамадскае жыццё. З 1986 года з'яўляўся правадзейным сябрам маладзёжнага гісторыка-культурнага таварыства «Талака», у складзе якога ўдзельнічаў у шматлікіх акцыях. Таксама быў сябрам першага Вольнага Сойма Канфедэрацыі беларускіх суполак.

У 1987—1988 гадах з'яўляўся акцёрам тэатра «Золак», дзе браў удзел у пастаноўцы паводле п’есы Уладзіміра Караткевіча «Маці ўрагану» (рэжысёрамі выступалі Галіна Прыма і Валерый Маслюк). У 1988 годзе быў прызваны на тэрміновую службу ў Савецкую Армію.

Рэлігійная дзейнасць У 1989 годзе Андрэй Абламейка стаў практыкуючым хрысціянінам-уніятам. У 1990 годзе ён распачаў падрыхтоўку да паступлення ў духоўную семінарыю. У тым жа годзе выступіў адным з удзельнікаў устаноўчага сходу першай паваеннай грэка-каталіцкай парафіі Праведнага Язэпа ў Мінску.

З-за вострага недахопу душпастыраў для беларусаў-грэка-католікаў у маі 1991 года айцом Янам Матусевічам і біскупам Сафронам Дмітэркам (тагачасным ардынарыем Івана-Франкоўскай епархіі ва Украіне) было прынята рашэнне пасвяціць Андрэя Абламейку ў дыяканы для працы ў Беларусі. З 1991 па 1994 год ён актыўна ўдзельнічаў у душпастырстве БГКЦ, разам з жонкай Святланай займаўся арганізацыяй душпастырства сем'яў.

З 1994 года вывучаў тэалогію ва Універсітэце імя Палацкага ў Оламаўцы (Чэхія), а таксама ў Люблінскім каталіцкім універсітэце ў Польшчы, атрымаўшы ступень магістра багаслоўя. Падчас вучобы працягваў падтрымліваць цесныя сувязі з БГКЦ. У 1998 годзе разам з сям'ёй вярнуўся на радзіму для сталай працы, выконваў душпастырскія абавязкі ў грэка-каталіцкіх супольнасцях у Маладзечна і Лідзе, а таксама ў роднай парафіі ў Мінску.

Пасля смерці айца Яна Матусевіча ў снежні 1998 года Андрэй Абламейка атрымаў святарскае пасвячэнне з рук мітрапаліта Варшаўска-Пярэмышльскага Яна Мартыняка ў Любліне. Стаў пробашчам мінскай парафіі Святога Язэпа, адначасова выконваючы абавязкі адміністратара грэка-каталіцкіх парафій Хрыста Чалавекалюбцы ў Маладзечне і Святога Язафата ў Лідзе.

Да 2009 года айцец Андрэй выконваў абавязкі протапрэзбітара Цэнтральна-заходняга протапрэзбітэрыята БГКЦ і кіраўніка Сакратарыята Апостальскага візітатара БГКЦ. Акрамя гэтага, з 1998 па 2009 год з'яўляўся членам праўлення Біблейскага таварыства Рэспублікі Беларусь.

У 2005 годзе ў Мінску абмяркоўвалася магчымасць вяртання будынка гістарычнага касцёла Святога Язэпа ў Верхнім горадзе вернікам. З'явілася афіцыйная інфармацыя, што ўлады плануюць перадаць будынак грэка-каталікам, нягледзячы на тое, што вяртання касцёла ўжо даўно дамагаліся рыма-католікі. Айцец Андрэй Абламейка пракаментаваў сітуацыю наступным чынам:

Ад'езд у Аўстрыю і служэнне ў Чэхіі 16 жніўня 2009 года айцец Андрэй Абламейка адслужыў развітальную літургію ў парафіі Святога Язэпа. Па благаславенні царкоўных улад ён разам з сям'ёй накіраваўся на далейшую вучобу ў Аўстрыю, маючы намер атрымаць ступень доктара ў Міжнародным багаслоўскім інстытуце вывучэння шлюбу і сям'і ў Гамінгу. Новым пробашчам мінскай парафіі стаў архімандрыт Сяргей Гаек з дапамогай айца Алеся Аўдзяюка.

Знаходзячыся за мяжой, святар працягнуў душпастырскую дзейнасць сярод беларускай эміграцыі. З 25 верасня 2011 года ён аднавіў беларускія набажэнствы ў Празе (Чэхія). Богаслужэнні парафіі Благавешчання Найсвяцейшай Багародзіцы пачалі праходзіць кожную апошнюю нядзелю месяца і на вялікія святы ў царквы святых Казьмы і Дзям'яна. Таксама ім былі арганізаваны заняткі ў нядзельнай школе і сумесныя наведванні Ольшанскіх могілак на Дзяды і Дзень Волі. Пазней пражская супольнасць перайшла пад апеку іншага беларускага святара — айца Андрэя Буйніча, які працягнуў акармляць яе па стане на 2026 год. Сям'я У красавіку 1991 года ўзяў шлюб са Святланай Бутэр (хрышчонай уніяткай). Жонка Святлана таксама вывучала тэалогію ў Гамінгу (Аўстрыя), працуючы над магістарскай дысертацыяй па тэалогіі сям'і. У шлюбе нарадзіліся трое дзяцей: сын Багдан (навучаўся ў Каталіцкім універсітэце ў Любліне) і дочкі Альжбета і Анастасія.

Крыніцы

Літаратура

Катэгорыя:Нарадзіліся 30 красавіка Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1970 годзе Катэгорыя:Нарадзіліся ў Мінску Катэгорыя:Святары Беларускай грэка-каталіцкай царквы Катэгорыя:Выпускнікі Люблінскага каталіцкага ўніверсітэта імя Яна Паўла II Катэгорыя:Беларусы ў Чэхіі