Koolen–De Vriesov sindrom (KdVS), znan i kao sindrom mikrodelecije 17q21.31, je rijedak genetički poremećaj izazvan delecijom segmenta hromosoma 17 od šest gena. Ovaj delecijski sindrom otkrile su nezavisno tri različite istraživačke grupe, 2006.
Ispoljavanje
Simptomi povezani sa ovim sindromom su različiti, ali uobičajene karakteristike uključuju: niska porođajna težina, nizak tonus mišića novorođenih, loše hranjenje u dojenačkoj dobi čest potrebno hranjenje u sondi, tokom određenog perioda) i genetički poremećaj zvani oromotorna dispraksija, zajedno sa umjerenim kašnjenjem u razvoju i poteškoće u učenju, ali prijatno ponašanje. Ostale klinički važne karakteristike uključuju epilepsiju, srčane greške defekt pretkomorske komorske pregrade) i bubrežne/urološke anomalije. Srebrenasta depigmentacija pramenova kose zabilježena je kod nekoliko pacijenata. S godinama dolazi do očiglednog ogrubljavanja crta lica.
U 2006., tri nezavisne grupe istovremeno su prijavile mikrodeleciju 17q21.3, pri čemu je svaka grupa prijavila nekoliko pacijenata, a sada je prepoznato kao jedan od najčešćih recidiva sindroma mikrodelecije. U 2007. opisan je pacijent sa malom duplikacijom u istom segmentu DNK. Na osnovu pregleda kliničkih karakteristika sindroma kod 22 osobe s mikrodelecijom 17q21,31, procjenjuje da je poremećaj prisutan kod 1/16.000 ljudi.
Genetika Ponavljajuća delecija iznosi između 500 i 650 kilobaza (Kb) i obuhvata najmanje šest gena, među kojima je protein tau povezan s mikrotubulama (MAPT). Pregledom pet pacijenata, utvrđeno je da roditeljski hromosom iz kojeg potiče delecija nosi uobičajenih 900 kb hromodomskih inverzijskih polimorfizama. Orijentacija niskih kopija se ponavlja uz bok deletiranog segmenta, što sugerira da inverzija u roditeljskom hromosomu utiče na deleciju u hromosomu djeteta putem mehanizma nealelne homologne rekombinacije (NAHR).
Pogođeni geni Delecijom koja uzrokuje ovu bolest može se ukloniti do šest različitih gena. Oni uključuju: Nekarakterizirani protein C17orf69 (poznat i kao FLJ25168). Protein SPPL2c, navodna intramembranska proteaza, član presenilinskih homologa, SPP/SPPL-proteaza Receptor hormona koji oslobađa kortikotropin 1 (CRHR1, poznat i kao CRF-R, CRF1) Tau protein povezan sa mikrotubulama (MAPT) Neokarakterizirani protein KIAA1267 (poznat i kao DKFZP727C091, KANSL1)
Dijagnoza Dijagnoza se uspostavlja analizom mikrorezova hromosoma. Simptomi Koolen–de Vreisovog sindroma mogu biti vrlo varijabilni i ne postoji jedan pouzdan klinički znak za uspostavljanje dijagnoze.
Liječenje Tretmani se usredsređuju na simptome kod svakog pcijenta i mogu uključivati: ranu fizioterapiju za probleme sa hranjenjem i motorikom, fizioterapiju za jačanje mišića, logopedsku terapiju, znakovni jezik, alternativne ili augmentativne komunikacijske uređaje, specijalno obrazovanje, rutinski antiepilepsijski lijekovi, ortopedska briga za skoliozu, iščašenje kuka i položajne deformacije stopala, liječenje srčanih, bubrežnih, uroloških bolesti i druga medicinska pitanja i operacija za kriptorhizam ako jeprisutan.
Historija Sindrom je dobio ime po holandskim genetičarima Davidu A. Koolenu i Bertu B. A. de Vriesu, koji su pomogli otkriti sindrom 2006. godine.
Reference
Dopunska literatura
Vanjski linkovi
Orphanet entry for 17q21.31 microdeletion syndrome
Kategorija:Autosomne monosomije i delecije Kategorija:Genetički sindromi Kategorija:Geni na hromosomu 17