thumb|250px|Mapa detallado e posición do Val Camonica en Lombardía thumb|250px|Bandeira do Val Camonica thumb|250px|Monte Concarena 250px|thumb|Mapa do Val Camonica (século XVI, A Galería de Mapas, Museos Vaticanos) right|250px|thumb|Gravados rupestres (un "astronauta" e un camuniano rosa), Nadro 250px|thumb|Anfiteatro romano en Cividate Camuno 250px|thumb|Portal da igrexa parroquial de San Siro, Capo di Ponte 250px|thumb|O castelo de Breno 250px|thumb|Torre en Bienno 250px|thumb|Igrexa da Santísima Trindade, Esine
Val Camonica ou Valcamonica (lombardo oriental Al Camònega), tamén Valle Camonica, é un dos vales máis grandes dos Alpes centrais, no leste de Lombardía, Italia. Esténdese uns 90 km desde o Paso do Tonale ata Corna Trentapassi, no concello de Pisogne preto do Lago Iseo. Ten unha superficie duns 1335 km².Área dos concellos, excluíndo o Val di Scalve and 118,323 inhabitants.Sum of ISTAT datos de comunas en 31 de decembro de 2007 O río Oglio percorreo, nacendo en Ponte di Legno e desembocando no lago Iseo entre Pisogne e Costa Volpino.
Case todo o val está incluído no territorio administrativo da provincia de Brescia, agás Lovere, Rogno, Costa Volpino e o Val di Scalve, que pertencen á provincia de Bérgamo. Desde 1979, os debuxos rupestres ao longo do val declaráronse Patrimonio da Humanidade pola UNESCO, mentres que todo o val se converteu en Reserva Mundial da Biosfera da UNESCO en 2018.
Etimoloxía Val Camonica deriva do latín Vallis Camunnorum, "Val dos Camuni".
Xeografía
Territorio O Val Camonica pódese dividir en tres zonas principais: Baixo Val Camonica: unha zona plana de prados e campos, que comeza nas beiras do lago Iseo e se estende ata a crista transversal de Bienno, ás veces chamada o limiar de Breno. Val Camonica Medio: esténdese desde o limiar de Breno ata o concello de Sonico Edolo. O val medio inferior esténdese desde Breno ata Sellero, mentres que o val medio superior comeza na estreita garganta de Cedegolo e esténdese ata Sonico Edolo. Alto Val Camonica: Esta parte do val segue a Veta periadríaca e está orientada de leste a oeste. Comezando no Val di Corteno, continúa ata Ponte di Legno na parte superior do val. O seu clima é similar ao da Valtellina central.
O val está delimitado por estas fronteiras: NorteLesteSurOesteProvincia de Sondrio Valtellina ValfurvaTrentino Val di Sole Val Rendena Provincia de Brescia Val Trompia Val SabbiaLake Iseo Provincia de Bergamo Val BorlezzaProvincia de Bergamo Val Cavallina Val Seriana Val di ScalveO Val di Scalve é un val lateral do Val Camonica, pero sempre foi unha entidade independente tanto historica como administrativamente.
Hidrografía O Val Camonica está atravesado polo río Oglio, o quinto río máis longo de Italia, que nace en Ponte di Legno da confluencia dos ríos Frigidolfo e Narcanello. Desemboca no Lago Iseo entre os concellos de Pisogne e Costa Volpino.
Numerosos regatos, algúns deles estacionais, descenden das ladeiras das montañas e desembocan no Oglio.
A grande altitude hai moitos lagos alpinos, incluído o Lago Moro, e moitos encoros artificiais, como o Lago d'Arno.
Historia
É probable que o Val Camonica se volvese habitable hai uns 15.000 anos, ao final do último período glacial, co derretemento do glaciar que esculpiu o val por primeira vez. É probable que os primeiros humanos visitasen o val no epipaleolítico e que se asentasen no neolítico. Cando os romanos estenderon os seus dominios ao norte do río Po, atoparon un pobo chamado camuni, unha tribo rética que poboaba o val. Deste período sobreviven uns 300.000 petróglifos. A finais do século I a.C., o Val Camonica estaba gobernado pola Roma antiga, que estableceu a cidade de Cividate Camuno, con baños, un anfiteatro e un gran templo dedicado a Minerva.
Durante a Idade Media, numerosos enfrontamentos entre os Güelfos e xibelinos tiveron lugar nesta rexión. Os güelfos apoiaron o poder do bispo de Brescia e o papado, mentres que os xibelinos se puxeron do lado do Emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico. En 1287, o Val Camonica rebelouse contra o control de Brescia e púxose do lado dos Visconti, señores de Milán, que estenderon o seu control sobre a zona durante o século XIV. De 1427 a 1454 houbo numerosas batallas entre o Ducado de Milán e a República de Venecia polo control do val. Finalmente, o val quedou baixo o control de Venecia. Durante os séculos seguintes, a poboación civil creceu e dedicouse ao comercio do ferro.
O Val Camonica separouse de Venecia despois da conquista de Venecia por Napoleón en 1797. Tras a deposición de Napoleón, a zona pasou a ser controlada polo Imperio Austrohúngaro. En 1859, o Val Camonica foi anexionado ao Reino de Italia. Durante a Primeira Guerra Mundial, as liñas de batalla estendíanse ao longo da súa fronteira oriental, a través do Grupo Adamello. As batallas libradas nesta zona coñécense como a Guerra Branca do Adamello.
En 1955, a Administración Arqueolóxica de Lombardía creou o Parque Nacional das tallas de pedra de Naquane en Capo di Ponte.
Monumentos e lugares de interese
Sitio da UNESCO
O Val Camonica alberga o maior complexo de debuxos rupestres de Europa, que contén aproximadamente 300.000 petróglifos desde a era epipaleolítica ata a Idade Media. Parque Nacional dos Gravados Rupestres de Naquane en Capo di Ponte Parque Arqueolóxico Nacional dos Rochos de Cemmo Parque Arqueolóxico Municipal de Seradina-Bedolina en Capo di Ponte Parque Arqueolóxico Asinino-Anvòia en Ossimo Parque Arqueolóxico Municipal de Luine en Darfo Boario Terme Parque Arqueolóxico Municipal de Sellero Parque Arqueolóxico Municipal de Sonico Reserva Natural dos Gravados Rupestres de Ceto, Cimbergo e Paspardo en Nadro
Camonica foi o primeiro sitio de Italia incluído na Lista do Patrimonio da Humanidade da UNESCO en 1979 debido aos seus símbolos únicos e máis de 140.000 figuras esculpidas durante 8.000 anos en rochas.
Aldeas medievais Bienno, recoñecida como unha das «aldeas máis fermosas de Italia» Lovere, tamén recoñecida como unha das «aldeas máis fermosas de Italia» Pescarzo (Capo di Ponte), unha pequena vila característica.
Castelos Castelo de Breno, o castelo máis grande do Val Camonica Castelo de Gorzone, fogar da familia Federici, situado nun pequeno outeiro xunto ao torrente Dezzo Castelo de Cimbergo, no val do Rei, domina o val medio Castelo de Lozio, a fortaleza onde ocorreu a masacre de Lozio Castelo de Mù, o bastión dos Federici no val superior, do que só quedan os cimentos
Cidade romana Teatro e anfiteatro en Cividate Camuno Templo de Minerva en Breno
Excursións de montaña Camiños do CAI no Parque de Adamello Trincheira da Primeira Guerra Mundial (a chamada "Guerra Branca en Adamello") en Vezza d'Oglio
Baños romanos Boario Terme Angolo Terme
Museos e parques temáticos Parque temático Archeopark, Darfo Boario Terme Museo Etnográfico do Ferro, das Artes e das Tradicións Populares, Bienno Museo Cívico de Camuno, Breno Museo Educativo de Arte e Vida Prehistóricas, Capo di Ponte Museo Educativo da Reserva, Nadro Museo Arqueolóxico do Valle Camonica, Cividate Camuno Exposición do Museo Camillo Golgi, Corteno Golgi Museo Etnográfico, Ossimo Museo Parroquial de Arte Sacra, Ponte di Legno Museo da Guerra Branca en Adamello, Temù
Santuarios e igrexas notables Igrexa de Santa Maria della Neve en Pisogne Igrexa de Sant'Antonio en Breno Igrexa de Santa María Annunziata en Bienno Santuario de Cristo Rei en Benno Igrexa de Santa María Assunta en Esine Mosteiro de San Salvatore en Capo di Ponte Oratorio das Disciplinas en Montecchio Igrexa Parroquial de San Siro en Cemmo Santuario do Vía Crucis en Cerveno (Sacri Monti)
Deportes de inverno Centros de deportes de inverno en Ponte di Legno, Borno, Montecampione, Aprica e Val Palot
Galería de fotos
Notas
Referencias
Véxase tamén
Outros artigos Patrimonio da Humanidade en Italia
Ligazóns externas Itinera in Valcamonica (EN) Italian World Heritage Sites National museum and archaeological park with Roman theatre and amphitheatre Valcamonica Rock Art, records and pictures EuroPreArt, European Prehistoric Art database, 50 Valcamonica rock art records
Categoría:Patrimonio da Humanidade en Italia