Complexo forestal de Kaeng Krachan (en tailandés: กลุ่มป่าแก่งกระจาน) é o nome inscrito dunha terra declarada Patrimonio da Humanidade da UNESCO. Abarca as áreas dos parques nacionais do Kaeng Krachan, Kui Buri e Chaloem Phrakiat Thai Prachan e o Santuario de vida salvaxe de Mae Nam Phachi, nas provincias de Ratchaburia, Phetchaburi e Prachuap Khiri Khan de Tailandia Occidental, na fronteira do país con Myanmar. O sitio inscribíuse na lista do Patrimonio Mundial en 2021.
Descrición O sitio está situado no lado tailandés da cordilleira de Tenasserim, que forma parte dunha crista montañosa de granito e pedra calcaria de norte a sur que se estende pola península malaia. Situada na intersección dos reinos faunístico e floral do Himalaia, Indochina e Sumatra, o sitio conta cunha rica biodiversidade. A área está cuberta predominantemente por bosques semiperennes e secos perennes, con algúns bosques caducifolios mixtos, bosques montanos e bosques caducifolios de dipterocarpos. Informouse dunha serie de especies vexetais endémicas e ameazadas a nivel mundial no sitio, que se solapa con dúas Áreas Importantes para as Aves (IBA) e destaca pola súa rica diversidade de aves, incluíndo oito especies ameazadas a nivel mundial. O sitio alberga o crocodilo siamés (Crocodylus siamensis, en perigo crítico de extinción), o can salvaxe asiático (Cuon alpinus), o banteng (Bos javanicus), o elefante asiático (Elephas maximus), a tartaruga amarela/alongada (Indotestudo elongata) e a tartaruga xigante asiática (Manouria emys), en perigo de extinción, así como outras especies vulnerables de aves e mamíferos. Sorprendentemente, tamén alberga oito especies de felinos: o tigre (Panthera tigris) e o gato pescador (Prionailurus viverrinus), o leopardo case ameazado (Panthera pardus) e o gato dourado asiático (Catopuma temminckii), os vulnerables leopardo nebuloso (Neofelis nebulosi) e gato marmorizado (Pardofelis marmorata), así como o gato da selva (Felis chaus) e o gato leopardo (Prionailurus bengalensis).
Cuestións de dereitos humanos O sitio inscribíuse na lista do Patrimonio Mundial en 2021 durante a 44ª sesión ampliada do Comité do Patrimonio Mundial. Esta decisión tomouse a pesar da controversia que rodea a longa campaña do goberno para desprazar por forza ao pobo indíxena karen s'gaw de Bang Kloi da súa aldea no Parque Nacional de Kaeng Krachan, que tamén implicou o asasinato do activista Porlajee Rakchongcharoen en 2014. Días antes da inscrición, un panel de relatores especiais das Nacións Unidas para o Consello de Dereitos Humanos das Nacións Unidas instara ao Comité do Patrimonio Mundial a aprazar a candidatura debido ás continuas violacións de dereitos, pero foi aprobada co apoio de China e Rusia, entre outros países. O goberno tailandés xa fixera dúas propostas para o sitio, a primeira en 2016.
Notas
Véxase tamén
Outros artigos Patrimonio da Humanidade en Tailandia
Categoría:Patrimonio da Humanidade en Tailandia