мини|Портрет од Б. С. Митјар, 1820 Карло ди Џовани Роси (, 29 декември 1775 – 18 април 1849) бил италијански архитект, чие најзначајно дело било во почетокот на 19 век Руска Империја. Тој бил автор на многу класични згради и архитектонски ансамбли во Санкт Петербург и неговата околина.
Биографија Карло Роси бил роден на 29 декември 1775, во Неапол (неговиот очув бил познатиот балетски уметник Шарл ле Пик) и бил донесен во Русија во детството кога неговата мајка Гертруд Роси-ле Пик, добро позната балерина, била поканета да настапува во Русија. Од младоста бил поврзан со светот на уметноста. Се школувал во студиото на архитектот Винченцо Брена. Во 1795 година стапил во служба на Адмиралскиот одбор за архитектура како асистент на Брена, заедно со кој, се претпоставува, учествувал во изградбата на замокот Свети Михаил во Санкт Петербург. Од 1802 до 1803 година, Роси студирал во Италија. Во 1806 година ја добил титулата архитект и сопствена канцеларија. Во 1808 година бил испратен во археолошката експедиција на Кремљ во Москва, каде што ја изградил црквата Света Катерина во манастир на Воскресение и театарот на плоштадот Арбат, кој изгорел до темел за време на инвазијата на Наполеон врз Русија. Бил награден со Орден на Свети Владимир од IV степен. Во 1814 година, го добил чинот колегијален советник. Во 1815 година, се вратил во Санкт Петербург. Во 1816 година, бил назначен на позиција во комитетот за конструкции и хидраулични работи.
Зградите на Роси се карактеристични за ампирскиот стил, кој ја комбинира величината со благородната едноставност. Тие вклучуваат: Јелагинскиот дворец со стаклена градина и павалјоните (1816–1818), Михајловскиот дворец, зградата на Генералштабот, зградите на Сенатот и Синодот (1829–1833), фасадата на Руската национална библиотека што гледа кон плоштадот Александринска, павилјоните на Аничковскиот дворец, лакот на зградата на Генералштабот, Александрискиот театар и зградите на Одборот на театри и Министерството за внатрешни работи. Во Павловск, Роси ја изградил дворската библиотека. Една од последните згради на Роси била камбанаријата на Јуревскиот манастир во близина на Велики Новгород.На 6 Април, тој починал од колера во Санкт Петербург, според достапните податоци - во целосен заборав и во сиромаштија. Неговите деца останале со одговорностите за неговиот погреб и долгови, за кои тие поднеле барање до царот за помош. Царот дал мала сума за погребот, а Роси бил погребан на лутеранските гробишта Волков. За време на советскиот период, бил повторно погребан на гробиштата Лазаревское во манастирот Александар Невски под истиот надгробен споменик.
Дела
Михајловскиот дворец и соседните згради Театарот Александрински и соседните згради Зградите на улицата Роси, вклучувајќи ја и улицата Роси број 2 Зградата на Генералштабот Зградите на Сенатот и Синодот Павилјон во замокот Собиески во Олава Павилјон „Кафе-хаус“ во Летната градина Павилјонот Роси и мостот Роси во градината Михајловски Павилјони во градината на палатата Аничков Црквата „Света Катерина“ на манастир на Воскресението и кулата Николска во Кремљ Воена галерија на Зимскиот дворец Палатата Јелагин Фасадата на Руската национална библиотека, која е свртена кон плоштадот Александринска. Катедралата „Свети Петар и Павле“, Талин
Почести и награди
Орден на Свети Владимир, 3-ти степен Орден на Света Ана, втора класа со дијаманти
Наводи
Категорија:Култура на Санкт Петербург Категорија:Починати во 1849 година Категорија:Родени во 1775 година Категорија:Статии со hCards Категорија:Италијански архитекти