Бун против Ејр (1777) — случај од англиското договорно право што поставил важен преседан во однос на извршувањето на договорите и разликувањето меѓу главните и споредните договорни услови. Спорот се однесувал на сопственоста и закупот на една плантажа, како и на група поробени луѓе кои биле дел од договорот.Swarbrick, D., Boone v Eyre: 1777, updated 14 May 2021, accessed 26 May 2021
Факти Тужителот поднел тужба против обвинетиот затоа што не ја платил договорената доживотна годишна кирија од 160 фунти за плантажа во Западните Инди, за која претходно веќе биле исплатени 500 фунти како почетна уплата. Како дел од договорот биле вклучени и поробени луѓе. Обвинетиот тврдел дека во моментот на склучувањето на договорот тужителот немал законско право на сопственост врз тие лица, па затоа не можел валидно да ги пренесе правата врз нив. Врз основа на тоа, обвинетиот сметал дека има право да го раскине договорот и да престане со неговото извршување.
Пресуда Лорд Менсфилд го кажал следново:
Поврзано Англиско договорно право
Наводи
Категорија:Историја на човековите права